Στάσις νοός

Στα αναμμένα αλαρμ της ιστορίας,
σαν φωτάκια δέντρου Χριστουγεννιάτικου,
καρφωμένο το μυαλό σε ένα λάθος μετέωρο.

Στα γέννια τα μακρυά λικνίζεται,
το άσπρο σύρμα που δυο κόσμους ενώνει.

Μεγάλο το θεριό στην σκέψη,
Ιωάννη.
Μα πιο μεγάλο η σκέψη.