«άκουσον μεν…»

d    Δεν είμαι γνώστης της Ιστορίας. Όμως, ήμουν «φιλότιμος» μαθητής, σχεδόν πάντα ¨διαβασμένος¨ και, με τόσα χρόνια στο σχολείο, έχω μια αίσθηση για το τι περίπου γινόταν κάποτε. Ιδιαίτερα, τα αρχαία χρόνια, της προχριστιανικής Ελλάδας. Στο κάτω-κάτω, δεν είναι και μικρό πράγμα να σου λένε οι αλλοεθνείς συνάνθρωποι ότι «οι πρόγονοί σου είχαν βρει πάααρα πολλά», είχαν διαισθανθεί ακόμη περισσότερα και… επινόησαν τη Δημοκρατία.

 

Αλήθεια, τι ήταν και τι είναι Δημοκρατία;

 

Στην αρχαία Αθήνα, Δημοκρατία ήταν η καθιερωμένη κατάσταση να αποφασίζει για τα κοινά η πλειοψηφία της εκκλησίας του Δήμου.

Στην μοντέρνα Ελλάδα, Δημοκρατία είναι η καθιερωμένη κατάσταση να αποφασίζει η πλειοψηφία του λαού ποιος θα σκέφτεται και θα βούλεται γι αυτόν.

 

Στην αρχαία Αθήνα, οι πολίτες είχαν λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της ζωής τους, γι αυτό και η Δημοκρατία εκείνη θαυμάζεται σήμερα. Βέβαια, τις δουλειές τις έκαναν οι Δούλοι…

Στην μοντέρνα Ελλάδα, είμαστε πιο ανθρωπιστές. Δεν έχουμε δούλους. Επίσης, δεν έχουμε λύσει κανένα απολύτως πρόβλημα της ζωής μας.

 

Στην αρχαία Αθήνα, οι πολίτες είχαν υποχρεώσεις. Όφειλαν να πέφτουν στο πεδίο της μάχης, να θυσιάζουν τη ζωή τους δηλαδή, αν η πόλη τους τελούσε υπό απειλή από κάποιους αλλόγλωσσους που έτρωγαν βελανίδια.

Στην μοντέρνα Ελλάδα, οι πολίτες φρόντιζαν επιμελώς να μην τακτοποιούν τις υποχρεώσεις τους, μέχρι που έφτασαν στο σημείο να χρωστάνε στους αλλόγλωσσους που τρώνε τσίκεν-μπέργκερ και μας μεταλαμπάδευσαν τη δίαιτά τους.

 

Στην αρχαία Αθήνα, οι γνώσεις, ο Λόγος και τα επιχειρήματα μετρούσαν. Για να πάρεις την ψήφο έπρεπε να πείσεις με αυτά.

Στην μοντέρνα Ελλάδα, δεν χρειάζεται τόσος κόπος. Για να πάρεις την ψήφο, αρκεί να διαδώσεις ότι η κουνιάδα του αντιπάλου τραβιέται με τον μπατζανάκη του νοικάρη του γείτονα του κατάδικου…

 

Στην αρχαία Αθήνα, έκαναν και λάθη. Πολλά. Έδωσαν ισχύ στον γοητευτικό Αλκιβιάδη, ενώ εξοστράκισαν τον Δίκαιο Αριστείδη.

Στην μοντέρνα Ελλάδα, γίνονται μόνο λάθη. Δίνουμε ισχύ στους γητευτές και καλαμπουρίζουμε με τα ούφο που τολμούν να λένε αλήθειες.

 

Στην αρχαία Αθήνα, έπρεπε να πείσεις, ακόμα κι αν έτρωγες ξύλο. «Άκουσον μεν, πάταξον δε».

Στην μοντέρνα Ελλάδα, πρέπει να «μετρήσεις». Σε σκαμπιλίζω πριν βγάλεις κιχ, ακόμα καλύτερα αν είναι μπροστά οι κάμερες.

 

Στην αρχαία Αθήνα, αν κάποιος μπορούσε να πει πώς θα λυθεί ένα πρόβλημα, ανέβαινε στο Βήμα.

Στην μοντέρνα Ελλάδα, αν κάποιος έχει την γνώση του «πώς» για ένα θέμα, βγαίνει στον αέρα για 5 λεπτά, γύρω στις 5 το πρωί, τρώει 5 φάσκελα στις εκλογές κι εξαφανίζεται για αμέτρητα τέρμινα.

 

Στην αρχαία Αθήνα, αναγνώριζαν τα λάθη τους και τα διόρθωναν άμεσα.

Στην μοντέρνα ηλεκτρονική Ελλάδα, παχαίνει η γραφειοκρατία.

 

Στην αρχαία Σπάρτη, έτρωγαν τον Μέλανα ζωμό.

Στην μοντέρνα Ελλάδα, τρώμε στη μάπα τους ψεύτες που ψηφίσαμε για να εκδικηθούμε τους προηγούμενους ψεύτες που είχαμε ψηφίσει.

 

Στην αρχαία Ελλάδα, έφτιαξαν τους θεούς τους κατά εικόνα και κατά ομοίωση και τους σατύριζαν από πάνω.

Στην μοντέρνα Ελλάδα επιτρέπουμε στον καθένα να πιστεύει ότι νομίζει, αλλά οι εκπρόσωποι του δικού μας Θεού που μας έφτιαξε κατά εικόνα και ομοίωση φοράνε περίεργα ρούχα και ψέλνουν με περίεργη μουσική σε άγνωστη γλώσσα.

 

Στην μοντέρνα Ελλάδα είμαστε περήφανοι για τους προγόνους μας. Δεν σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας γι αυτό.

Στην αρχαία Ελλάδα, η Αντιγόνη φρόντιζε οι νεκροί που έφυγαν από σπαθί να θάβονται, ώστε τα κόκαλά τους να μην τρίζουν, όσα δεν θα έτρωγαν οι μύγες.

 

Στην αρχαία Ελλάδα, ζούσαν για την πραγματικότητα.

Στην Χελλάς ζούμε για τα ριάλιτι σόουζζζ…

Advertisements