Είμαι αριστερόχειρας και ζω ένα δράμα

Για εμάς τους αριστερόχειρες ο πλανήτης μοιάζει να γυρνάει από την ανάποδη, σε σχέση με τους πλειοψηφούντες δεξιόχειρες. Δε θα σας ζαλίσω με νούμερα και με ποσοστά. Νομίζω θα τα έχετε διαβάσει σε εκατοντάδες άρθρα που έχουν γραφτεί για εμάς, άρα είναι άσκοπο να τα επαναλάβω. Αυτή η ιδιαιτερότητά μας οφείλεται στο ότι εμείς χρησιμοποιούμε το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου μας και κάτι τέτοιες βιολογικές θεωρίες που για να πω την αλήθεια, δεν τις πολυκαταλαμβαίνω. Αυτό που ξέρω είναι πως η δική μας καθημερινότητα είναι λιγάκι πιο περίπλοκη από όσο φαντάζεστε.

Πάντως εγώ σπάω πλάκα όταν με βλέπουν να γράφω με το αριστερό και ρωτάνε με έκπληκτο ύφος, λες και βλέπουν μονόκερο μπροστά τους «Μα γράφεις με το αριστερό;». Όχι καλέ, απλά μου αρέσει να μαζοχίζομαι με το στιλό. Φυσικά και γράφω με το αριστερό χριστιανέ μου, στραβός είσαι; Μιας και μιλάμε για γράψιμο δεν ξέρετε πραγματικά για τι βάσανο μιλάμε. Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο μελάνι έχει απορροφήσει το δέρμα μου, από τις μουντζούρες που έκανε το χέρι μου, καθώς περνούσε πάνω στα φρεσκοβαμμένα με μελάνι γράμματά μου. Αν δείτε τα σχολικά μου τετράδια θα καταλάβετε τι εννοώ. Δε φτάνει που τα γράμματά μου έμοιαζαν με ιερογλυφικά, σε συνδυασμό και με τις μουντζούρες που έκανε το χέρι μου στη διάρκεια του γραψίματος, έκαναν τα τετράδια μου να μοιάζουν λες και πέρασαν από πάνω τους οι ορδές του Τζένγκινς Χαν. Τι να πω για το άλλο, που ενώ έγραφες στη δεξιά σελίδα του τετραδίου, έπρεπε ταυτόχρονα να κάνεις ακροβατικά για να κρατάς με το ίδιο χέρι την αριστερή σελίδα, για να μην κλείσει. Δράμα η κατάσταση.

Άσε που έφτασα προς τα τέλη τους τις μαγικές εκείνες εποχές της εκπαίδευσης, του δασκάλου παιδονόμου. Όταν το να γράφει κανείς με το άλλο χέρι, όχι το κανονικό, θεωρείτο κουλό για να μην πω κάτι άλλο. Μάταια λοιπόν προσπαθούσε ο δάσκαλος στην πρώτη του δημοτικού να με μάθει να γράφω με το δεξί. Τι ξυλιές στο χέρι, τι δημόσιες επιπλήξεις μπροστά από όλη την τάξη. Εγώ εκεί ακλόνητος, ακολουθούσα το βιολογικό μου ένστικτο. Όσο αυτός επέμενε τόσο περισσότερο πείσμωνα, ήμουν από μικρός ξεροκέφαλος. Εξαιρετική μέθοδος διδασκαλίας για να μάθεις σε ένα παιδί έξι χρονών να γράφει. Που το μόνο του λάθος ήταν πως γεννήθηκε με αυτήν την ιδιαιτερότητα. Ευτυχώς πλέον στα σχολεία δεν εφαρμόζονται τέτοιες πρακτικές.

Εκτός από το γράψιμο υπάρχουν και άλλες μικρές και ασήμαντες ασχολίες της καθημερινότητας που είναι πολύ πιο πολύπλοκες για εμάς. Όπως το να χρησιμοποιείς το οποιοδήποτε αιχμηρό αντικείμενο, βλέπε ψαλίδι, μαχαίρι, χαρτοκόπτη και όλα τα συναφή. Κατασκευασμένα από την ανάποδη. Που πας να κόψεις κάτι και φοβάσαι μην κάνεις χαρακίρι σαν Ιάπωνας Σαμουράι. Ως και στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή τα γράμματα είναι τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο, που χρησιμοποιείς περισσότερο το δεξί χέρι από το αριστερό. Πάλι καλά που εδώ στην Κύπρο το τιμόνι είναι τοποθετημένο στη σωστή πλευρά και δεν κινδυνεύω να πάθω καμιά εξάρθρωση ωμοπλάτης κάθε φορά που αλλάζω ταχύτητα.

Για παρηγοριά λέμε πως εμείς οι αριστερόχειρες είμαστε πιο έξυπνοι ή έχουμε περισσότερο καλλιτεχνική φύση, επειδή χρησιμοποιούμε το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου. Εννοείται πως για παραδείγματα θα σου αραδιάσουμε πολλά ονόματα διάσημων αντρών και γυναικών που δε θα σας τα πω, γιατί τα έχετε ακούσει πάρα πολλές φορές. Πάντως εγώ αισθάνομαι σαν ηλίθιος όταν παλεύω να κόψω μια μπριζόλα, ενώ την ίδια ώρα προσπαθώ να μη μου φύγει το μαχαίρι και στο τέλος βγάλω κάνα μάτι. Όσο για την καλλιτεχνική μου φύση, το αποτέλεσμα που έβγαζα εγώ με ένα πινέλο στο χέρι το έλεγες και αφηρημένη τέχνη.

Μπορεί να ακούγεται πως γκρινιάζω αλλά περισσότερο πλάκα κάνω. Στην πραγματικότητα έχω εξοικειωθεί πλήρως με αυτό το χαρακτηριστικό μου που το βρίσκω απόλυτα φυσιολογκό. Μου αρέσει κιόλας γιατί νιώθω ξεχωριστός και νομίζω και όλοι οι αριστερόχειρες το ίδιο αισθανόμαστε. Με τα χρόνια μάθαμε να προσαρμοζόμαστε και να χρησιμοποιούμε προς όφελός μας αυτό μας το προσόν. Άλλωστε δεν μπορούμε να κάνουμε και διαφορετικά σε ένα κόσμο που δεν είναι φτιαγμένος για εμάς.

Πηγή