ΠΑΙΔΕΙΑδα (1)

Θέμα μας, λοιπόν, η παιδεία.

Γιατί ένα μικρό blog προσπαθεί να ξεκινήσει ένα τόσο σοβαρό θέμα, από τη στιγμή, μάλιστα, που περιμένει οι απαντήσεις να είναι ελάχιστες;
Διότι:
· έχει πείρα 29 ετών σε θέματα διδασκαλίας και μέσης εκπαίδευσης και
· είναι μια από τις ελάχιστες φορές που το πρόβλημα δεν θα εξεταστεί υπό το πρίσμα πολιτικών σκοπιμοτήτων, ενώ θα γραφούν και αλήθειες.

Ας δούμε τι σημαίνει «παιδεία» σήμερα:

Με τον όρο παιδεία εννοούμε την απασχόληση με το παιδί και κυρίως την παιδαγωγική ενέργεια την οποία καταβάλλει η οικογένεια και η πολιτεία για την ανατροφή, την εκπαίδευση και τη μόρφωση του παιδιού. Στη φράση εγκύκλια παιδεία η λέξη παιδεία χρησιμοποιείται με την εξής σημασία: «Ο κύκλος των γνώσεων και των δεξιοτήτων, που πρέπει να δίνονται και να καλλιεργούνται με τη διδασκαλία και συνεπώς να αποτελούν το αντικείμενο της παιδείας».
Σύμφωνα με την κοινωνιολογική προσέγγιση του όρου, «παιδεία» ορίζουμε τη μετάφραση των πολιτιστικών στοιχείων, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η διάρκεια του συστήματος στο πολιτιστικό επίπεδο που έχει επιτευχθεί απ’ την προηγούμενη γενιά και ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα παλινδρόμησης σε παλαιότερα στάδια.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1

 

Ο όρος Παιδεία με την ευρύτερη έννοια, προσδιορίζεται ως η γενικότερη καλλιέργεια του ανθρώπου και συνδέεται με έννοιες, όπως η «μόρφωση», η «αγωγή» και η «κουλτούρα». Δεν περιορίζεται βέβαια, μόνο στο εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά είναι απόρροια της συνδυασμένης επίδρασης κοινωνικών και πολιτιστικών παραγόντων. Εκτός από τη θεσμοθετημένη εκπαίδευση, η οικογένεια, τα μέσα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, το ευρύτερο περιβάλλον με τις επικρατούσες αξίες και αντιλήψεις, η πολιτιστική ατμόσφαιρα μιας κοινωνίας, επηρεάζουν την πνευματική ανάπτυξη και τη διαμόρφωση του ήθους και της συμπεριφοράς του ατόμου, δηλαδή την Παιδεία του.
Μια τέτοια προσέγγιση της έννοιας αποκαλύπτει και το διττό της ρόλο, δηλαδή την ευθύνη της για τη διάπλαση της προσωπικότητας και την κοινωνικοποίηση του νέου. Δηλαδή η παιδεία αναλαμβάνει αρχικά να αφυπνίσει και να αξιοποιήσει τις πνευματικές δυνάμεις του ανθρώπου.

http://e-keimena.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=428:paideia-orismos-stoxoi&catid=90:2009-10-13-10-01-21&Itemid=41

 

Κατά το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη:
Εκπαίδευση είναι:  Η συστηματική διαδικασία μετάδοσης γνώσεων και ανάπτυξης δεξιοτήτων σχετικά με συγκεκριμένο αντικείμενο. ( τεχνική, επαγγελματική, … εκπαίδευση)
Παιδεία είναι:  Η συστηματική παροχή γνώσεων, η διαδικασία αγωγής που στοχεύει στην άνοδο του πνευματικού επιπέδου κάποιου.   

Ελπίζω στα παραπάνω να συμπεριλαμβάνεται και η κρίση.

Θέλουμε λοιπόν, όταν το παιδί μεγαλώσει, να έχει μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, να μπορεί να είναι σωστός πολίτης, να έχει ήθος και αξίες, να σέβεται παραδόσεις, να μπορεί με την εργασία του να ζει αξιοπρεπώς μια οικογένεια και φυσικά να είναι ένα αξιόπιστο γρανάζι του συστήματος.

Ας δούμε και τις συνήθεις «δηλώσεις» πάνω στο θέμα:
· Πάλι αλλάζει το σύστημα για τις Πανελλαδικές; Από τη βάση πρέπει να διορθωθεί το σύστημα.
· Στη Φιλανδία τα παιδιά αγαπάνε το σχολείο και κυκλοφορούν εκεί με τις κάλτσες τους.
· Δεν έχουν χρόνο τα παιδιά. Πρωί σχολείο, βράδυ φροντιστήριο, πότε θα έχουν ελεύθερο χρόνο;
· Άγχος οι εξετάσεις. Θα στείλω το παιδί έξω. Γιατί να φθείρεται ψυχολογικά;
· Εξεταστικό κέντρο έχει γίνει το Λύκειο. Από γενική μόρφωση, τίποτα.
· Άριστος μαθητής, όλη μέρα διάβαζε και στις εξετάσεις πάτωσε…
· Έλα μωρέ, για όλα φταίει το σύστημα.

Όλα αυτά – και υπερ-πολλαπλάσια – θα σχολιαστούν τις επόμενες μέρες.

Η συνέχεια αύριο, όπου θα καταλήξουμε στο τι σημαίνει παιδεία για να ξέρουμε για τι θα συζητήσουμε…

Advertisements