ΠΑΙΔΕΙΑδα (2) Ο νέος σαν μελλοντικό γρανάζι της κοινωνίας

Ένα από τα ζητούμενα της παιδείας είναι να ετοιμάσει τον νέο ώστε να γίνει ένα καλό και αξιόλογο στέλεχος του κοινωνικού ιστού. Έτσι, ώστε να συνεχιστεί η πρόοδος.

Όμως, είμαστε ευχαριστημένοι, αλήθεια, από αυτό που σήμερα αποκαλούμε κοινωνία; Από το επίπεδο του πολιτισμού μας; Υπάρχουν πολλά θετικά, αλλά και πολλά αρνητικά, σε σύγκριση με άλλες εποχές.

Μερικά θετικά:
· Είναι γεγονός ότι ο σκοταδισμός του μεσαίωνα δεν υπάρχει πια. Οι άνθρωποι, στις θετικές επιστήμες κυρίως, έμαθαν να πειραματίζονται και να δείχνουν εμπιστοσύνη στα αποτελέσματα αξιόπιστων πειραμάτων. Μεγάλο όπλο η κρίση και η απουσία φανατισμού υπέρ μιας «ιδέας».
· Τα περισσότερα κράτη της Γης είναι ευνομούμενα, υπάρχει Δίκαιο στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη και μπορεί ο οποιοσδήποτε να βρει το δίκιο του.
· Ο πόλεμος και οι διαμάχες έχουν περάσει στο περιθώριο και τα περισσότερα προβλήματα λύνονται με διάλογο, έστω κι αν αυτός κρατά δεκαετίες.
· Υποτροφίες, με χορηγούς οποιασδήποτε νομικής φύσης, υπάρχουν για να βοηθήσουν τα οικονομικά ασθενέστερα παιδιά να σπουδάσουν, ειδικά τα ταλαντούχα.

Μερικά αρνητικά:
· Οι γνώμες των ειδικών αλλάζουν εύκολα σε αρκετά θέματα, επειδή μια στατιστική έρευνα επιδέχεται πολλές ερμηνείες (η σοκολάτα είναι ωφέλιμη ή όχι;)
· Οι πλούσιοι είναι πάντα πιο ίσοι από τους υπόλοιπους, ακόμα και σε δημοκρατικές κοινωνίες.
· Υπάρχουν ακόμα πολλές εστίες πολέμου με αιτίες οικονομικές και θρησκευτικές, όπως πάντα. Ο ΟΗΕ δεν έχει κάποια ισχύ.
· Οι κοινωνική διαστρωμάτωση δεν αφήνει κάποιο παιδί να «εκτοξευτεί» χωρίς να αντιδράσει.

Οι κοινωνία δεν είναι αυτή που ονειρευόμαστε. Ακόμα υπάρχουν αδικίες, πόλεμοι, αθώο αίμα χάνεται άδικα, οι συνθήκες εργασίας γίνονται παντού ολοένα και πιο ασφυκτικές, σε πολλές περιοχές υπάρχει σκοταδισμός και φανατισμός.
Το γεγονός ότι άλλα παιδιά είναι παχύσαρκα ενώ άλλα πεθαίνουν καθημερινά δείχνει ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός βρίσκεται ακόμα σε νηπιακό επίπεδο.
Πολλά πράγματα πρέπει να διορθωθούν.

Πιστεύω πως συμφωνούμε όλη ότι μια σωστή Παιδεία πρέπει να διαπλάθει ένα παιδί με κρίση και ατομικό ήθος, ώστε να μπορεί να κρατήσει μεν τα σωστά της παράδοσης, αλλά και να μπορεί να αλλάξει τα κακώς κείμενα. Και αυτά σε ισορροπία με το θρησκευτικό και πολιτιστικό στάτους.
Το γεγονός ότι η συζήτηση γίνεται ακόμα με το «τι» και όχι με το «πώς» φανερώνει πολλά.
Ελπίζω, μέσα στις επόμενες μέρες, να φτάσουμε και στο «πώς».

Η συνέχεια αύριο

Advertisements