30/5/1941

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΝΤΑΣ – ΜΑΝΟΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ

Λίγες μέρες πριν από τις 30 Μαϊου του 1941, τη νύχτα όπου ο Απόστολος Σάντας και ο Μανόλη Γλέζος κατέβασαν τη σημαία των ναζί από την Ακρόπολη, ο Μανόλης έδειξε προς την Ακρόπολη και είπε:
«Λάκη κοίταξε εκεί επάνω».
Κοιτάω λοιπόν, βλέπω τη σημαία. Εν τω μεταξύ είχαμε συζητήσει με το Μανόλη ότι κάτι πρέπει να κάνουμε.
Μόλις μου είπε ο Μανόλης και γύρισα και κοίταξα… Ήταν μια τεράστια σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό.
Η πρώτη σκέψη ήταν να πάμε στη Μπενάκειο Βιβλιοθήκη. Ανοίξαμε την εγκυκλοπαίδεια στη λέξη «Ακρόπολις», πήραμε όλα τα σχεδιαγράμματα και διαβάσαμε τα πάντα.
Καταλήξαμε ότι το μόνο μέρος στο οποίο υπήρχε μια ρωγμή, ήταν η σπηλιά της Ανάγνου, στο βορινό μέρος του Ερεχθείου, η φωλιά του Εριχθόνιου, του μυθικού φύλακα της Ακρόπολης.
Πήγαμε λοιπόν και αρχίσαμε να κάνουμε κατόπτευση το απογευματάκι. Είχε ένα αλσύλιο, δεντράκια, και μια ξύλινη παλιά πόρτα.
Πηδήξαμε τα συρματοπλέγματα και φτάσαμε στην πόρτα. Σπάσαμε το λουκέτο, ανοίξαμε την πόρτα και είδαμε μια οπή.
Ξαναπήγαμε την επομένη με ένα μικρό φανάρι και είδαμε ότι πράγματι υπήρχε η οπή του ξεροπήγαδου. Τα μαδέρια είχαν μείνει από τις ανασκαφές . Φύγαμε, και την Κυριακή, ανεβήκαμε επάνω στην Ακρόπολη ως επισκέπτες.
Πλησιάσαμε το Ερεχθείο, είδαμε το βάθρο, τα σκαλιά που κατεβαίνουν και είδαμε την οπή από πάνω. Το θέμα ήταν ότι δίπλα στον ιστό με τη σημαία, υπήρχε μια σκοπιά ξύλινη όπου έμπαινε ο σκοπός όταν έβρεχε.
Στα Προπύλαια υπήρχε μια ολόκληρη μια διμοιρία Γερμανών στρατιωτών.
Στις 29 του μηνός το βράδυ αργά, βγάλανε ανακοίνωση οι Γερμανοί ότι η μάχη της Κρήτης έληξε με νίκη των γερμανικών δυνάμεων. Αμέσως ήρθε ο Μανόλης: «Λάκη πρέπει να πάμε, πότε να πάμε;»

Του λέω «Πάμε αύριο».
Ξέραμε ότι οι Γερμανοί αν μας πιάνανε θα μας σκοτώνανε.
Μπήκαμε, ανεβήκαμε, βγήκαμε επάνω από το τελευταίο μαδέρι, φτάσαμε. Είχε ένα τέταρτο σελήνης και υπήρχε ησυχία, ηρεμία. Το θέμα ήταν εάν ο σκοπός ήταν μέσα ή έξω από τη σκοπιά.
Ακούγαμε χάχανα κτλ. από κάτω, οι Γερμανοί γιορτάζανε για την νίκη της Κρήτης. Για να δούμε λοιπόν αν υπήρχε σκοπός πετάγαμε πέτρες, ώστε αν είναι μέσα στη σκοπιά να βγει να δει τι γίνεται. Είδαμε λοιπόν ότι δεν υπήρχε σκοπός.
Τότε λύσαμε το συρματόσκοινο και σιγά, σιγά, κατορθώσαμε να κατεβάσουμε τη σημαία. Με ένα μαχαιράκι, κόψαμε από ένα κομμάτι από τον αγκυλωτό σταυρό, το βάλαμε στον κόρφο μας και τη μαζέψαμε. Έγινε ένας μπόγος. Πού να τον πάμε; Σκεφτήκαμε να την ρίξουμε στο ξεροπήγαδο για να την φυλάει ο Εριχθόνιος.
Πριν φύγουμε φροντίσαμε να αφήσουμε τα αποτυπώματά μας στον ιστό της σημαίας για να γλυτώσουμε τους φύλακες και τους αρχαιολόγους. Και πράγματι τους σώσαμε. Οι Γερμανοί εκτελέσαν μόνον τους δικούς τους φρουρούς…

Πηγή: Μάριος Βερέττας

 

Advertisements