Έπιναν νερό που καίει στ’ όνομά της

Για τη Βικτώρια, το θρυλικό rock club της Νίκαιας

 

‘’Μήπως σύχναζες Βικτώρια;’’ Μια ερώτηση η οποία μεταξύ των ανθρώπων της γενιάς μου μπορεί να λειτουργήσει σαν κώδικας αναγνώρισης. Και όχι μόνο για εμάς που μεγαλώσαμε στη Νίκαια.

 

Η Βικτώρια (Victoria Rock club ή Vicky για τους φίλους της) υπήρξε ένα από τα πιο παλιά και ιστορικά underground club της Αθήνας. Άνοιξε την δεκαετία του ’70 σε ένα υπόγειο στη πλατεία Περιβολάκι της Νίκαιας και έκλεισε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 (1988). Ή μάλλον, ανατινάχθηκε.

 

Αν κι εγώ ήμουν πολύ μικρή τον πρώτο καιρό της λειτουργίας της και πολύ new wave την δεκαετία του ‘80 για να συχνάζω εκεί, είχα κατέβει τα σκαλιά της αρκετές φορές ενώ είχα φίλους που έπιναν νερό που καίει στο όνομά της. Κάποιοι ήταν μεταξύ αυτών που ‘’την έχτισαν’’. Ανάμεσά τους ο Βασίλης, σημερινός ιδιοκτήτης του bar-restaurant ‘’Lord Byron’’ στην Ίο. Πιτσιρικάς τότε, γνωστός με το παρατσούκλι Λοστός, μακρυμάλλης και κούκλος, δούλευε σε συνεργείο και είχε Harley Davison. ‘’Τον Λοστό τον φαναρτζή όλοι τον γνώριζαν, καλό παιδί αλλά οξύθυμος και με γερή μπουνιά’’ μου γράφει στο messenger, όπου του την έχω πέσει για να μου δώσει πληροφορίες από πρώτο χέρι. Ξεκινάμε την κουβέντα: Ταξίδι στον χρόνο μέσω κυβερνο-χώρου.

 

«Ιδιοκτήτης της Βικτώριας ήταν ο Σούλης ο μανάβης, με έδρα την λαχαναγορά. Στην αρχή στο μαγαζί έπαιζε funky μουσική, η δικιά μας παρέα ήταν που το έκανε ροκάδικο. Ο Χρήστος (σ.σ. ο φίλος μας που σήμερα έχει κινηματογράφο στη Νάξο) ήταν από τους πρώτους d.J που κάθε Τετάρτη έπαιζε ροκ. Το παρατσούκλι του τότε ήταν Λένον κι έβαζε μουσική όχι επειδή είχε ιδέα, αλλά ήταν ο μόνος από την παρέα που είχε πάει Άμστερνταμ με το μάτζικ μπας και είχε φέρει δίσκους. Αργότερα το ρυθμίσαμε να παίζει ροκ δυο φορές την εβδομάδα, ενώ τις άλλες μέρες ήταν ντίσκο καρεκλάδικο. Το πιο διάσημο ποτό που σερβίριζαν τότε ήταν μπόμπα μπράντι με κόκα κόλα.Tα κορίτσια έπιναν φρουιτ πάντς.

 

»Θυμάμαι μια ιστορία από εκείνη την εποχή που η Βικτώρια έπαιζε ροκ μόνο Τρίτη και Πέμπτη. Ένα Νικαιώτης με το όνομα Κυριάκος -αν δεν απατώμαι- πήγε στο μαγαζί Παρασκευή. Όπως ήταν συνήθεια τότε στους καρεκλάδες, δεν έμπαινες χωρίς ντάμα. Ο Κυριάκος, χαπακωμένος φουλ, ούτε τη μέρα δε θυμόταν. Στην προσπάθειά του να μπει, έφαγε μερικές σφαλιάρες από τον θηριώδη πορτιέρη.  Τι κάνει λοιπόν ο τύπος; Βρίσκει ένα άδειο ποτήρι, πάει σ ένα μηχανάκι και το γεμίζει βενζίνη. Επιστρέφει στο μαγαζί και όπως ήταν ο πορτιέρης έτοιμος να τον ξαναδείρει, τον περιλούζει με τη βενζίνη βγάζοντας τον αναπτήρα. Ο πορτιέρης ίσως ακόμα τρέχει.»

 

Η Βικτώρια έγινε σύντομα το ροκ ορόσημο της περιοχής. Παρακολουθώντας τις μουσικές εξελίξεις της εποχής, έγινε το μαγαζί με τις πιο ενημερωμένες μουσικές λίστες στη κλασική ροκ, την hard rock και την Heavy metal. Η εξαιρετική ηχομόνωση και το άριστο ηχοσύστημα έδινε στο μαγαζί το πλεονέκτημα να παίζει δυνατά μουσική χωρίς να ενοχλεί τους περιοίκους, παρότι βρισκόταν σε κατοικημένη περιοχή και δυο βήματα από το αστυνομικό τμήμα. Η ‘’Υπόγα’’ εξελίχθηκε σε ναό της ροκ, δεκάδες μηχανές ήταν παρκαρισμένες καθημερινά στα πέριξ στενά, ενώ  ροκάδες απ όλο το λεκανοπέδιο περίμεναν από νωρίς το απόγευμα στην πλατεία, μέχρι ο d,j να ξεκινήσει πρόγραμμα και να μπουκάρουν μέσα χορεύοντας.

 

«Μην ξεχάσεις να γράψεις ότι γύρω από την Βικτώρια οι δρόμοι είχαν γεμίσει με στούντιο μουσικής, πολλοί μουσικοί και πολύ μουσική» μου γράφει ο Βασίλης και του απαντώ «Ναι ρε, είχα πάει κι εγώ σε ένα, τα είχα τότε μ έναν κιθαρίστα απ το αρρένων. Παντού είχαν ξεφυτρώσει στούντιο, είχε γεμίσει ο τόπος συγκροτήματα που έκαναν πρόβες, τύποι έπαιζαν κιθάρα, ντραμς, τραγουδούσαν, παντού ξεχείλιζε μουσική.»  Τακτικοί πελάτες της Βικτώριας ήταν και οι Socrates drαnk the conium. Εκεί σύχναζαν και όσοι παραγωγοί και μάνατζερ έψαχναν μουσικούς. Την δεκαετία του ’80  το rock club Victoria είχε εξελιχθεί σε CBGB της Αθήνας. Μέλη συγκροτημάτων όπως οι Motorhead, Iron Maiden, Scorpions, Black Sabbath, Saxon, Alex Harvey, μετά τις συναυλίες τους στη Ελλάδα  πήγαιναν αμέσως στην Βικτώρια, για να πιουν, να χορέψουν και να ξεσαλώσουν με του Έλληνες φαν τους. Φωτογραφίες τους, στριμωγμένοι μαζί με θαμώνες στην στενή είσοδο του υπογείου, κυκλοφορούν μέχρι σήμερα μεταξύ των μελών του μεγάλου fun club της Βικτώρια, των  Victorians.

 

Και τι έγινε; Πως έκλεισε; Έσκασε όντως βόμβα του ΕΛΑ όπως άφησαν να διαρρεύσει; Και γιατί άραγε; Σε όλους μας ήταν γνωστό ότι πολλά άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου ήταν καλοί πελάτες του μπαρ. Ακόμα και ο θρυλικός αναρχικός σκύλος Κουραμπιές, άραζε συχνά στα σκαλιά του υπογείου.

 

« Είχα φύγει πολλά χρόνια για το νησί, πριν την κάψουν» μου γράφει ο Μπίλυ,  «Έβαλαν την βόμβα εξωτερικά, από την έξοδο κινδύνου. Μάλλον μπράβοι από άλλο μαγαζί ή προστασία που δεν πλήρωσε ο μανάβης. Ο ΕΛΑ είχε βάλει βόμβα στο διπλανό αστυνομικό τμήμα, αλλά έπεσε μούγκα, κανείς δεν είπε ποτέ τι ακριβώς  συνέβη.»

 

Φίλε, όντως δεν ξέρουμε. Περίεργες εποχές τότε, έσκαγαν βόμβες παντού, οι σφαίρες έπεφταν σαν το χαλάζι.

 

«Να σου πω και κάτι τελευταίο, πριν πάω στο λιμάνι για ουίσκια; Την τελευταία χρονιά που ήμουν Βικτώρια, το σουξέ κομμάτι ήταν το Travel sea, που οι Έλληνες είχαν παραφράσει σε ‘’τραβεστί’’ και όλοι στην πίστα χτυπιόντουσαν και  επαναλάμβαναν το ρεφρέν: τραβεστί, τραβεστί…»

 

‘’ Σκάσε, φτάνει, φύγε!’’

 

Δεν ξέρω ποιο τραγούδι εννοεί, αλλά έχω πέσει κάτω και γελάω.

Πηγή

Advertisements