Aπρόσβλητο από χάκερ το μελλοντικό «κβαντικό» ίντερνετ

Η κβαντική τηλεμεταφορά ιδιοτήτων ανάμεσα σε δυο σωματίδια που απέχουν μεταξύ τους δεν είναι μια εντελώς καινούργια πραγματικότητα. Είχε επιτευχθεί από την IBM σε εργαστηριακές συνθήκες τη δεκαετία του ’90 προκαλώντας τότε μεγάλη εντύπωση σχετικά με το τι πραγματικά μάς κρύβει ο μαγευτικός μικρόκοσμος της κβαντομηχανικής αλλά και για το εύρος των εφαρμογών, όπως για παράδειγμα η κρυπτογραφία.

Όμως τώρα το πείραμα βασιζόμενο στις ίδιες θεμελιώδεις αρχές λειτούργησε πρόσφατα στην πόλη Κάλγκαρι του Καναδά, αυτή τη φορά σε συμβατικές υποδομές τηλεπικοινωνιών με οπτικές ίνες και όχι σε εργαστήριο.

Το δίκτυο για την περίπτωση ήταν ηλεκτρονικά «καθαρό», δηλαδή τα φωτόνια του πειράματος ήταν οι μόνοι φορείς πληροφορίας καθώς δεν υπήρχαν άλλες. Τα δυο φωτόνια «κβαντικής διεμπλοκής» απείχαν μεταξύ τους περί τα 8 χιλιόμετρα.

Δημιουργοί του πειράματος σε πραγματικές συνθήκες καθημερινότητας ήταν ομάδα επιστημόνων του πανεπιστημίου Κάλγκαρι με επικεφαλής τον καθηγητή στο τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας Wolfgang Tittel, σε συνεργασία με επιστήμονες από το Jet Propulsion Laboratory της NASA, (Pasadena, California). Η σχετική ανακοίνωση δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature Photonics».

Είναι προφανές ότι περνώντας σταδιακά από τη θεωρία στην πράξη οι επιστήμονες επιδιώκουν ολοένα και περισσότερο τη μέγιστη δυνατή θωράκιση του διαδικτύου έναντι οποιασδήποτε εξωτερικής παρέμβασης ανεξαρτήτως προέλευσης και σοβαρότητας. Και όπως διαπιστώθηκε, αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον με την πλέον περίπλοκη κρυπτογράφηση των πληροφοριών. Επομένως γιατί όχι με την «κβαντική διεμπλοκή».

Και μόνον αυτή η επιτυχία των επιστημόνων στον Καναδά ήταν αρκετή για να τροφοδοτήσει τη φαντασία όλων όσοι σχεδιάζουν τα δίκτυα των επικοινωνιών για ένα ολότελα διαφορετικό παγκόσμιο ιστό, αυτό που προσεγγιστικά σήμερα θεωρείται ότι θα είναι «κβαντικός». Με την «κβαντική διεμπλοκή» να ορθώνει αδιαπέραστο τείχος σε κάθε απόπειρα να το διαπεράσουν.

Όπως περιγράφεται κατά το δυνατόν απλουστευμένα όταν οι ιδιότητες δυο σωματιδίων βρίσκονται σε «διεμπλοκή» ανεξάρτητα από την μεταξύ τους απόσταση συμβαίνει κάτι αδιανόητο-μέχρι τώρα… Όταν μια ιδιότητα αλλάζει στο ένα από τα δυο τότε πρακτικά με μηδενική καθυστέρηση η ίδια ιδιότητα αλλάζει και στο άλλο. Ωσάν δηλαδή μια άγνωστη δύναμη να μεταφέρει από το ένα στο άλλο, με ταχύτητα ασύλληπτη για τα καθημερινά δεδομένα, την εντολή με την σχετική πληροφορία.

«Αφού άλλαξε η συγκεκριμένη ιδιότητα στο απομακρυσμένο σωματίδιο να αλλάξεις την συγκεκριμένη και εσύ, αμέσως»-θα μπορούσε να είναι ένας υποθετικός διάλογος για τον «διαμεσολαβητή». Ουσιαστικά αυτή η «εντολή» είναι μια κρυπτογραφημένη διαδικασία. Και προβάλλοντας την στο μέλλον ίσως να αποτελεί μια μακράν της φαντασίας πραγματικότητα για το νέο τρόπο λειτουργίας του διαδικτύου, των τηλεφωνικών επικοινωνιών κ.λπ.

Για να αναφερθούμε απλουστευμένα στο πείραμα θεωρούμε ότι υπάρχει ένα ζευγάρι φωτονίων με διεμπλοκή ιδιοτήτων. Το πρώτο βρίσκεται στο πανεπιστήμιο και το δεύτερο σε μεγάλη απόσταση από το πρώτο. Εαν αλληλεπιδράσει με το απομακρυσμένο ένα τρίτο φωτόνιο τότε η αλλαγή που θα προκληθεί στο συγκεκριμένο θα «τηλεμεταδοθεί» στο πρώτο.

Επομένως θα του δώσει αμέσως εντολή να εναρμονισθεί μαζί του εφ’ όσον υπάρχει ο αναγκαίο συγχρονισμός σε επίπεδο τρισεκατομμυριοστών του δευτερολέπτου. Κάπως έτσι εξελίχθηκε και το συγκεκριμένο πείραμα.

Κατά συνέπεια ένα αντί για τις συμβατικές υποδομές λειτουργίας του διαδικτύου χρησιμοποιηθούν τεχνικές της κβαντικής φυσικής θεωρείται βέβαιο ότι (τουλάχιστον θεωρητικά) οι πληροφορίες θωρακίζονται, κρυπτογραφούνται. Σε ενα επίπεδο που θα απέχει πάρα πολύ από τα σημερινά δεδομένα.

Επομένως εάν στην μια άκρη ενός δικτύου ένας κβαντικός υπολογιστής (και όχι ένα φωτόνιο) παράγει μια πληροφορία τότε αυτή θα μεταδοθεί (χωρίς να μετακινηθεί ύλη μέσα στο δίκτυο) στον προορισμό της παραμένοντας κρυπτογραφημένη για όσους δεν μπορούν να παρέμβουν στην κβαντική διεργασία. Εκεί θα την παραλάβει ένας πανομοιότυπος κβαντικός υπολογιστής.

Έχοντας βέβαια υπόψη μας τον τεράστιο όγκο που διακινείται σήμερα στο διαδίκτυο, γίνεται αμέσως αντιληπτή η περιπλοκότητα του εγχειρήματος αλλά και το εύρος των κρυπτογραφημένων διεργασιών που θα πραγματοποιούνται.

Αυτές που πολύ θα ήθελαν σήμερα να έχουν στην διάθεση σε επίπεδο υπολογιστών και διαδικτύου κράτη, επιχειρήσεις και υπηρεσίες. Και είναι αυτό που θα επιχειρήσουν να κάνουν πραγματικότητα όσο γίνεται πιο σύντομα.

Όσοι εμπνεύστηκαν την μελλοντική λειτουργία ενός τόσο εξελιγμένου δικτύου έχουν από χρόνια στον νου τους πανέξυπνους χάκερ ή καλά εκπαιδευμένες στον ηλεκτρονικό πόλεμο ομάδες, που κατά καιρούς αναστατώνουν την παγκόσμια κοινότητα διασπείροντας ισχυρούς ιούς, κάνοντας υποκλοπές, διαπερνώντας τείχη προστασίας, υποκλέπτοντας πληροφορίες ή αφήνοντας μόνον ένα… επισκεπτήριο.

Τους ανθρώπους που (ακόμη) βρίσκουν κερκόπορτες για να εισέλθουν παράνομα στον παγκόσμιο ιστό, ακόμη και σε κυβερνητικές υπηρεσίες. Ο ηλεκτρονικός πόλεμος μαίνεται και τα όπλα πρέπει το συντομότερο να γίνουν πολύ πιο αποτελεσματικά.

πηγή: http://www.efsyn.gr/arthro/aprosvlito-apo-toys-hakers-mellontiko-kvantiko-internet

Advertisements