4 FTS pro (19)

4 FTS pro 19

 

https://www.youtube.com/watch?v=k9LD8M2s4IA

 

Αθήνα

Ο Δίκαιος Φράγκας έπαιζε με το κομπολόι του.
– Άτιμο τσιγάρο! Να μην μπορώ να το κόψω…
Δεν ήταν μια οποιαδήποτε μέρα. Ήταν τα γενέθλιά του. Έκλεινε τα 40… Ε, ήταν καιρός να αρχίσει να ανησυχεί. Τα βηχαλάκια είχαν ξεκινήσει χρόνια τώρα, αλλά προχτές, που χάλασε το ασανσέρ, τα είχε δει όλα μέχρι να ανέβει από τις σκάλες στο γραφείο του, στον τρίτο όροφο. Πήρε λοιπόν την απόφαση… από Δευτέρα. Δεν ήταν μια οποιαδήποτε Δευτέρα… ήταν τα γενέθλιά του. Άφηνε τα «-άντα» και πατούσε τα «-ήντα).

Αμ δε!… Τι κι αν το ασανσέρ είχε διορθωθεί, τι κι αν δεν είχε πιει ένα σκέτο (ως συνήθως) καφέ το πρωί, τρώγοντας στη θέση του ένα πλούσιο, υγιεινό πρωινό, τι κι αν είχε υποσχεθεί στον εαυτό του να μην αγχωθεί με το παραμικρό…
Ανοίγοντας την πόρτα του γραφείου, άνετος και παρφουμαρισμένος, είδε την Ιωσηφίνα να τρώει τα νύχια της! Ποια; Η Ιωσηφίνα, η τροχονόμα, που τα νύχια της είχαν μήκος μεγαλύτερο και από το ύψος που είχαν οι πλατφόρμες της, όταν τις φορούσε – εκτός υπηρεσίας, πάντα.
– Αφεντικό, να φτιάξω καφέ;
– Όχι.
– Είσαι σίγουρος;
– Α-πο-λύτως.
– Κι εγώ σου ξαναλέω: είσαι σί-γου-ρος;
– Ο ορισμός του απόλυτου. Σήμερα ξεκίνησα βιολογική επανάσταση. Είναι τα γενέθλιά μου και αποφάσισα…
– Ναι, καλά. Φτιάχνω βαρύ-γλυκό και φέρνω τα στούκας να ξεχαρμανιάσεις, μην πω ότι θα χρειαστεί και ο ναργιλές.
Κοίταξε γύρω του λίγο καλύτερα. Ήταν ολοφάνερο ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Είπαμε, ήταν μια ξεχωριστή μέρα, αλλά μόνο για κείνον. Τα είχε συμφωνήσει και τα είχε βρει με τον εαυτό του. Μόνο. Τίποτα που να τον αφορά δεν είχε αναγκάσει την Ιωσηφίνα να μασουλάει τις νυχάρες της και να παραβλέπει ακόμα και το αυτονόητο: να του ευχηθεί, βρε εαυτέ.
Στο ταπεινό του γραφείο, το γραφείο ενός απλού αρχιφύλακα της Δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος (ΔΗΕ) άναβαν δυο τηλεοράσεις και κανένας υπολογιστής! Η πρώτη, η μικρή, ήταν συντονισμένη στο CNN και έδειχνε μια λίστα από σκάνδαλα που «έσκαγαν» ζωντανά. Με τα φτωχά του Αμερικάνικα, πρόλαβε να διαβάσει: «ο γερουσιαστής Williamson μπλεγμένος στο σκάνδαλο με το οργανικό βαμβάκι», «ο υπεύθυνος ασφάλειας του πρωθυπουργού της Τενονίας βαρώνος των ναρκωτικών», «ιδού που πήγαν τα χρήματα της χρεωκοπημένης Δηνανίας», «έμπορος όπλων ο βασιλιάς της Σκορπονησίας», «έτσι σκότωσε τη γυναίκα του ο υπουργός Tom Killwife»…
Σταμάτησε καθώς δεν άντεξε την εναλλαγή των γραμμών, είχε αρχίσει να ζαλίζεται.
– Καλά… και πώς βγήκαν όλα αυτά στη φόρα;
– Τα ξεσκέπασε ένα σάιτ, το FTS και τα έδωσε παντού.
– Ναι; Ποιοι είναι αυτοί;
– Ψάχνουν να τους βρουν.
– Καλά, όλα τα ΜΜΕ δημοσιοποιούν φήμες;
– Καθόλου. Υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία για όλα. Υπερ-χάκερς.
– Ωχ! Έχει γούστο να μας περιμένει δουλειά. Από Ελλάδα φανερώθηκε τίποτα;
– Μόνο καμιά εκατοστή σκανδαλάκια μέχρι στιγμής.
– Ωχ…
– Περίμενε τηλέφωνο από κάποιον Μεγάλο, από στιγμή σε στιγμή.
– Άσχημη μέρα διάλεξα να κόψω το ρημάδι…

Η δεύτερη οθόνη τηλεόρασης είχε τη φωνή στο μηδέν και απλά κάποιες παρουσιάστριες πρωινάδικων σχολίαζαν με καλεσμένους μάγειρες και τραγουδιστές τα σκάνδαλα που είχαν ξεσπάσει στην Ελλάδα.
Το άρωμα του καφέ του γαργάλησε τα ρουθούνια. Έπιασε το κομπολόι και μέτρησε τις χάντρες. Δώδεκα, ως συνήθως.
– Διάολε, το ήξερα αυτό. Κι όλες είναι καφέ, έτσι;
Η Ιωσηφίνα του πάσαρε μια κούπα με αχνιστό καφέ. Οι ατμοί του έπιασαν αγκαλιά τα μόρια του αέρα κι έστησαν τρελό χωρό μέσα στα ρουθούνια του.
– Ας είναι. Αλλά τσιγάρο δεν… το πήρα απόφαση και…
Το τηλέφωνο κουδούνισε. Το ακουστικό κόντεψε να εκτοξευθεί. Η Ιωσηφίνα χαμογέλασε σατανικά.
– Άσχημη μέρα διάλεξα να κόψω το τσιγάρο. ΔΗΕ, παρακαλώ…
Στάθηκε προσοχή. Το αριστερό του τακούνι σήκωσε τόση σκόνη, που πρόδωσε στεγνά την καθαρίστρια.
– Μάλιστα, κύριε Στρατηγέ. Δηλαδή, μάλιστα Στρατηγέ.
Το χαμόγελο της Ιωσηφίνας σχεδόν έκανε το γύρο του όμορφου λαιμού της. Το ειρωνικό της βλέμμα περιεργάστηκε καμαρωτά όσα νύχια της είχαν καταφέρει να επιζήσουν.
– Ώστε, ανυπόστατα όλα; Φυσικά, εννοείται. Βεβαίως και θα τον πιάσουμε τον αλήτη. Μα… μα… Στρατηγέ μου, είμαστε μια απλή ΔΗΕ στην Ελλάδα. Πώς να βρω το τεθωρακισμένο και το ειδικευμένο προσωπικό;… Βεβαίως στρατηγέ μου και θα κόψω το λαιμό μου. Φυσικά και δεν θα καταλάβει κανένας τίποτα. Ένα τανκ στις ανηφόρες της Κυψέλης, μαζί με μια ντουζίνα ελικόπτερα και ένα Σύνταγμα πίσω του θα είναι μόνο…
Έκλεισε το ακουστικό. Τέλειωσε τον καφέ με δύο «γλου».
Άρπαξε το κομπολόι και όρμησε στο διάδρομο…

 

Νέα Υόρκη

Ο Μικ Νάιτ συντόνιζε την επιχείρηση. Επιτέλους, καιρός ήταν να ξεσκουριάσει λιγάκι. Οι άντρες του ήταν άρτια εκπαιδευμένοι.
– Προσέξτε, δεν ξέρουμε τι θα συναντήσουμε εκεί μέσα. Δεν ξέρουμε πόσοι είναι και τι όπλα διαθέτουν.
– Γκρρρ…, ακούστηκε από τη διμοιρία με τα μαύρα. Ο Μικ Νάιτ το μετέφρασε σαν «ναι».
Το μικρό διαμέρισμα είχε εντοπιστεί. Το τετράγωνο είχε αποκλειστεί αστραπιαία.
Σαν σίφουνας, η διμοιρία όρμησε, μετά το νεύμα του αρχηγού. Σαν φίδι ελίχθηκε και απλώθηκε μέχρι την είσοδο της πολυκατοικίας.
– Τζι μαν, αναφώνησε ένα παιδάκι που στεκόταν στα λιγοστά σκαλοπάτια πριν την κεντρική είσοδο.
Οι άντρες χωρίστηκαν στα δυο. Οι μισοί στα σκαλοπάτια και οι υπόλοιποι στον ανελκυστήρα. Με απίστευτη ευλυγισία, ανέβηκαν ταχύτατα μέχρι τον όροφο που φαινόταν μια ομάδα από αμάξια να διασχίζουν τη λεωφόρο.
– Ιντερνετική αστυνομία, put the mouse down, slowly και ανοίχτε δε φάκινγκ ντορ !!!
Καμία απάντηση…
Τι να κάνουν και οι μαυροφορεμένοι και όπλα φέροντες [τσόντα: ευχηθείτε στη μάνα μου, που μπαίνει αύριο πρωί χειρουργείο] το είπαν μια, το είπαν δυό…
– παραμύθι-παραμύθι, δώσε κλώτσο να αρχινίσει… θα σκεφτόταν ο Μικ Νάιτ, αν ήταν Έλληνας…

… όμως, δεν ήταν… και δεν του έφτανε αυτό, είχε απέναντί του την κορυφαία παγκοσμίως αφηγητή δρωμένων, την Ιβάνκα…
– Έλα, κοντρόλ, τελ μι… ΟΚ… ¨Εβρι μπάντι, έχουμε δίπλα μας (άλλη μια επιτυχία της Rnews), τον άνθρωπο που συντονίζει την επιχείρηση, τον Μάικ Νάιτ…
– Εχμ… αυτός ήταν ο Ιππότης της ασφάλτου
– Συντονιστής ήχου ακούει; Τον… Μικ Νάιτ. Λοιπόν, Μικ, όλη η ανθρωπότητα κρέμεται από τα χείλη σου. Κάποιοι θέλουν να τα αλλάξουν όλα.. όχι βέβαια, δεν θέλουν να ανατρέψουν την Βαντόνα από το τοπ 100, ούτε τον Πρόεδρο θέλουν να ρίξουν… απλά…
– Απλά, βρήκαμε έναν βαθουλωμένο καναπέ, ένα μισάνοιχτο ψυγείο με μια άδεια κονσέρβα από λουκάνικα, ίχνη προϊστορικής μουστάρδας και μια σταγόνα κέτσαπ στην κατάψυξη, να αιωρείται…
– Ναι, με ακούτε; Ωραία, έχω σήμα. Ένας από τους βασικούς ύποπτους του FTS, όπως βαφτίστηκε από το τουίιιι… χε-χε… τερ, άφησε το σπίτι του με μια άδεια κονσέρβα λουκάνικα και μια αιωρούμενη σταγόνα παγωμένης μου…
– Κέτσαπ, είπε ο Μικ, κοιτάζοντάς την αυστηρά.
– Μουκέτσαπ, διόρθωσε η Βαντόνα.
– Τίποτε άλλο.

Αθήνα

Άμα είναι ανηφόρες βάζεις δεύτερη. Αλλά άμα σου τύχουν κι άλλα…
– Ρε φιλάρα, αργείτε;
– Αδερφέ, μισό… εκτελούμε υπηρεσία εμείς εδώ
– Α για σου…
– Έλα, Περικλή; Κυκλάδων αποκλείστηκε. Αναμένω αναφορά για Επτανήσου.
– Ανάμεινε… το λεωφορείο κόλλησε, γιατί ένα πιτσάδικο στη γωνία τροφοδοτείται από το Μάκης ο Γαρνιτουράκης.
– Τι θα πει «τροφοδοτείται;
– Ε, να… το φορτώνουν με πίκλες, ζύμη, καπνιστές πέστροφες…
– Γαμώ την καπνιστή μου…
– Ώ! Μι τζι!
– … γαμώ… μπουκάρετε!!! ΤΩΡΑ!!!
Ο Δίκαιος Φράγκας περίμενε… να πάνε όλα καλά… για εκείνον. Κι όταν πήγαν…
– Ζωντανή μετάδοση, από το κέντρο της Αθήνας, σχεδόν… Τι βρήκατε;

Καλκούτα

Για κάμποση ώρα κοίταζαν περίεργα.
– Τι φάση, πατέρα…
– Μούκουλ, μη με λες πατέρα. Η κατάσταση είναι τραγική. Δεν λογάριασαν τον όχλο…

Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος

Ο Ζαχαρίας Ζαχαριάς φορούσε καπαρδίνα. Έτσι τον είχαν προστάξει/συμβουλεύσει οι τέσσερις…

Advertisements