αντ… αριστείων και σημαιών…

Της Μαρίας Μπρέντα

Πριν λίγο καιρό έτυχε να είμαι στην αίθουσα ενός ιατρείου με μία κυρία. Μια κυρία η οποία με πλησίασε και πιάσαμε τη συζήτηση και μιλούσαμε όση ώρα περιμέναμε. Αυτό που έκανε εντύπωση όμως είναι η θλιμμένη έκφρασή της μόλις έμαθε ότι προετοιμάζομαι για τις Πανελλήνιες εξετάσεις. Μου ευχήθηκε “καλό κουράγιο και υπομονή” σε μένα και τους γονείς μου. Μιλούσε λες και με προετοιμαζόμουν για να με πάνε στη σφαγή. Γιατί; Για ποιο λόγο κάποιοι άνθρωποι θα πρέπει να είναι τόσο αρνητικοί;

 Τώρα. Ένα χρόνο ακριβώς πριν δώσω Πανελλήνιες εξετάσεις νιώθω πιο περίεργα από ποτέ. Λένε πως καθορίζουν ολόκληρη τη ζωή σου, πως πρέπει να διαβάσεις καλύτερα και περισσότερο από ποτέ. Είναι όντως σημαντικές. Αποτελούν καθοριστικό παράγοντα στη ζωή σου για τη μετέπειτα επαγγελματική σου πορεία. Σκεφτείτε όμως… λίγες μέρες, λίγες ώρες είναι αυτές που θα κρίνουν το διάβασμα μιας ολόκληρης χρονιάς. Όσο τραγικό κι αν μπορεί να ακούγεται δεν είναι. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω. Το πρόβλημα είναι οι γύρω μας. Για ποιο λόγο πρέπει ένας μαθητής της Γ Λυκείου να καταβάλλεται με αρνητικά συναισθήματα εξαιτίας αυτής της κοινωνίας και της έλλειψης σεβασμού και κατανόησης. Είμαι μαθήτρια Γ Λυκείου. Και ναι! Θα κάνω ότι μπορώ για να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα. Ακόμη κι αν χρειαστεί να διαβάζω για έναν ολόκληρο χρόνο σκληρά και συνεχόμενα. Ναι! Για να ανέβεις τα σκαλιά της επιτυχίας πρέπει να κάνεις θυσίες, να προσπαθήσεις, να αγωνιστείς σκληρά! Όμως, θα πρέπει και οι γύρω μας να καταλάβουν πόσο σημαντική είναι η υποστήριξή τους. Όταν έχεις δίπλα σου άτομα που πιστεύουν σε σένα, που σε στηρίζουν και είναι μαζί σου με κάθε τρόπο τότε κι εσύ ο ίδιος γίνεσαι πιο δυνατός. Έχεις αυτοπεποίθηση, πιστεύεις δηλαδή στον εαυτό σου και τις δυνατότητες σου, πεισμώνεις και γίνεσαι πιο εγωιστής, πιο δυνατός!
   Για μένα προς το παρόν είναι άγνωστο τι περνάει ένας μαθητής της Γ’ λυκείου και το πώς βιώνει αυτή την περίοδο. Ίσως γιατί αυτό το θέμα των Πανελληνίων είναι ένα καθαρό υποκειμενικό θέμα. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι κάθε παιδί που πρόκειται να δώσει εξετάσεις, κάθε παιδί που θα δοκιμαστεί μαζί με χιλιάδες άλλα στις σχολικές εξετάσεις πρέπει να γνωρίζει το εξής: Τίποτα δε γίνεται αν δεν προσπαθήσουμε. Αν δεν καταβάλουμε όλες μας τις προσπάθειες, όλες μας τις δυνάμεις, όλες μας τις αντοχές. Μόνο τότε μπορούμε να τα καταφέρουμε και να είμαστε ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα του αγώνα μας. Το σημαντικότερο όμως αφορά τους γονείς, τους καθηγητές,τους φίλους μας, τους συγγενείς αλλά και όλη την κοινωνία: Μη προσπαθήσετε ποτέ να ρίξετε την ψυχολογία ενός παιδιού σε περίοδο εξετάσεων. Ο φόρτος των μαθημάτων, η δυσκολία τους και η πίεση που βιώνει είναι αρκετή. Λίγη πίστη στις δυνατότητες του, λίγα όμορφα λόγια, μερικές ευχές θα τον κάνουν να νιώσει καλύτερα. Προσπαθήστε να συζητήσετε μαζί με του για θέματα άσχετα, ευχάριστα, επίκαιρα. Ειδήσεις που θα τον κάνουν να ξεφύγει για λίγο από την κούραση του διαβάσματος, να ξεκουραστεί και να συνεχίσει δυναμικά, γεμάτος όρεξη. Η κατανόηση και η υποστήριξη όλων είναι άκρως απαραίτητη. Είναι μια περίοδος που τα παιδιά χρειάζονται τη βοήθειά σας. Μη τους προδώσετε! Στηρίξτε τους με κάθε τρόπο! Το αποτέλεσμα θα μας ανταμείψει όλους!
   Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που δίνουν φέτος Πανελλήνιες! Σας αξίζει από τώρα ένα μπράβο για τον κόπο, την υπομονή και την επιμονή σας όλο αυτό τον καιρό. Προσπαθήστε για το καλύτερο! Δείξτε τι αξίζετε! Μην τα παρατήσετε ούτε λεπτό! Η στιγμή είναι δική σας και το κλειδί για την επιτυχία στο χέρι σας.
Το λοιπόν, είμαι η Μαρία, είμαι έφηβη και λατρεύω αυτό τον κόσμο! Γεννημένη την Άνοιξη, ζω για τα καλοκαίρια και αναπνέω με τους χειμώνες. Δίνω πολύ, αγαπάω πολύ και ονειρεύομαι. Καταφύγιο μου η γραφή και το διάβασμα. Το μότο μου: «Παύεις να υπάρχεις όταν παύεις να ονειρεύεσαι»

πηγή: oladeka
Advertisements