Ο μικρός μαχητής

»Να ζήσεις Νικόλα και χρόνια πολλά, μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά!» Ένα μούδιασμα απλωνόταν στο πίσω μέρος του κεφαλιού της, ενώ δάκρυα πάσχιζαν να ελευθερωθούν απ τα μάτια της. Θυμήθηκε, πως πέρσυ τέτοια μέρα, πήρε τη μεγαλύτερη λαχτάρα της ζωής της. Πόσο είχε φοβηθεί! Ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Είναι εντυπωσιακό πόσα πολλά, πρωτόγνωρα και ανάμεικτα συναισθήματα βίωσε στη διάρκεια των 7 αυτών μηνών.

 

Με το Γιώργο, τον άντρα της, ήταν λίγο περισσότερο από 10 χρόνια μαζί. Γνωρίστηκαν όταν ακόμα πήγαιναν σχολείο και από τότε πέρασαν μαζί διάφορες φάσεις. Εφηβεία, στρατιωτική θητεία, σπουδές, γκρίνια γονιών, εμπόδια,  χωρισμούς, επανασυνδέσεις. Κι όμως ήταν τόσο δυνατοί, που στο τέλος κατέληγαν αγκαλιά,μακριά απ όλους και όλα.  Έως ότου αποφάσισαν να σταματήσουν το »κρυφτούλι» και να επισημοποιήσουν τη σχέση τους.  Αρραβωνιάστηκαν και   παντρεύτηκαν με τις ευχές, πλέον, των δικών τους ανθρώπων.

 

Αμέσως μετά το γάμο έμεινε έγκυος. Η χαρά τους απερίγραπτη. Δεν περίμεναν πως θα ταν τόσο απλό και εύκολο. Έσπευσαν να μοιραστούν το χαρμόσυνο νέο με όλους τους φίλους και γνωστούς και σύντομα η εγκυμοσύνη της έγινε το πιο πολυσυζητημένο θέμα στην μικρή κοινωνία που ζούσαν. Ο Θεός, όμως, είχε άλλα σχέδια. Σ έναν τυπικό υπέρηχο τις επόμενες βδομάδες, κατάλαβαν ότι κάτι δεν πάει καλά. »Δυστυχώς.. δεν ήταν γραφτό», τους είπε ο γιατρός. Έτσι απλά. Ακολούθησε μια επώδυνη διαδικασία, τόσο σωματικά, όσο και ψυχολογικά και για τους 2.  Η αγάπη τους, όμως, ήταν η μεγαλύτερη τους δύναμη και παρηγοριά. Δεν το έβαλαν κάτω. Συνέχισαν τις προσπάθειες. Κάθε μήνα τεστ εγκυμοσύνης,  κάθε μήνα αρνητικό. Κλάματα, στεναχώρια, άγχος και πάλι απ την αρχή. Είχαν μπει σ ένα φαύλο κύκλο που τους τρέλαινε.

 

Άρχισαν ν απελπίζονται και να πιστεύουν ότι όντως »δεν ήταν γραφτό».  Είχαν χάσει κάθε ελπίδα. Ώσπου ένα πρωινό απ τα πολλά.. δύο χρόνια μετά την ατυχία τους αυτή.. κρατούσαν στα χέρια τους ένα θετικό τεστ. Δεν πίστευαν στα μάτια τους. Έκλεισαν ραντεβού για εξετάσεις την επόμενη κιόλας μέρα. Η εξέταση ήταν θετική για εγκυμοσύνη. Αυτό που ακολούθησε, όμως, μόνο ανακούφιση δεν τους προσέφερε. Για 2 εβδομάδες αδυνατούσαν να βρουν το έμβρυο. Ο γιατρός ήταν κάθετος. Εάν στο επόμενο ραντεβού δεν είχαν εμβρυακά στοιχεία ή παλμό, θα προχωρούσαν σε απόξεση.

 

Πέρασαν ένα εφιαλτικό Σαββατοκύριακο, προσπαθώντας να παραμείνουν ήρεμοι και αισιόδοξοι. Ήταν, ωστόσο, προετοιμασμένοι για ό,τι κι αν συνέβαινε. Την ώρα της εξέτασης,  κι ενώ το τοπίο δεν φαινόταν να χει διαφοροποιηθεί, ένας αμυδρός παλμός έσπασε το πέπλο της σιωπής που είχε απλωθεί στο δωμάτιο. Αμέσως ξέσπασαν σε κλάματα και ευχαριστούσαν το Θεό για την εξέλιξη αυτή.

 

Οι επόμενες μέρες τους βρήκαν χαλαρούς κι απόλυτα ευτυχισμένους. Όλα έδειχναν τέλεια. Εκείνη προσπαθούσε να φέρει εις πέρας τις δουλειές του νοικοκυριού κι εκείνος τη μάλωνε, όλο τρυφερότητα. Δεν ήθελε να κουράζεται. Ένα μεσημέρι απ τα πολλά, την ώρα που μαγείρευε, ένιωσε μια αδιαθεσία. Μέχρι να πάει στο κρεβάτι, μια υγρασία ανάμεσα στα πόδια την τρομοκράτησε.  Αίματα παντού.  Πανικοβλήθηκε, άρχισε να ουρλιάζει. Έτρεξαν στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε αποκόλληση πλακούντα. Προλάβαν οριακά μια πιθανή αποβολή. Νοσηλεύτηκε για κάποιες μέρες και συνέχισε με ακινησία στο σπίτι.

 

Για τους επόμενους 2 μήνες ήταν πολύ προσεκτική. Παρέμενε όσο περισσότερο μπορούσε ακίνητη, περπατούσε ελάχιστα και απέφευγε οτιδήποτε την κούραζε. Τη μέρα που έμαθε το φύλο, δεν ήξερε εάν πρέπει να χαρεί ή να βάλει τα κλάματα. Κι αυτό γιατί -γι ακόμα μία φορά -κάτι δεν πήγαινε καλά. Έβλεπε το γιατρό να ψάχνει απελπισμένος τρόπο να διακομιστεί σε μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο νοσοκομείο. Άκουσε ότι κάνει διαστολή με προβολή θυλακίου. Τι στην ευχή ήταν πάλι αυτό;! Και γιατί ήταν τόσο σοβαρό που έπρεπε να διακομιστεί κακήν κακώς;

 

Σύντομα βρέθηκε σε μεγαλύτερο νοσοκομείο. Οι γιατροί που την ανέλαβαν εκεί δεν της έδιναν καμία ελπίδα. Ήταν μόλις λίγων εβδομάδων και δε μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Σηκώσαν τα χέρια ψηλά και περίμεναν το μοιραίο. Οι μαίες την προετοίμαζαν ψυχολογικά. Οπλίστηκε με υπομονή και παρέμεινε σ ακινησία. Στόχος της να φτάσει την 25η εβδομάδα και να προχωρήσει σε περίδεση τραχήλου. Και ο στόχος επετεύχθη. Έγινε η επέμβαση και ήταν λίγο πιο άνετη πλέον στις κινήσεις της. Μεταφέρθηκε σε δωμάτιο με άλλες κοπέλες, με τις οποίες ανέπτυξε δυνατές σχέσεις και φιλίες. Η κατάσταση της σταθεροποιούνταν. Οι γιατροί και οι μαίες δεν πίστευαν αυτό που συνέβαινε. Ήταν μια »τελειωμένη» περίπτωση και αισίως διένυε την 28η εβδομάδα.

 

Ένα βράδυ, κι ενώ στο θάλαμο υπήρχε θετική διάθεση, ένιωσε μια υγρασία ανάμεσα στα πόδια της. Αγχώθηκε. Της ήταν γνώριμη αυτή η αίσθηση.  Αυτή τη φορά όμως δεν είχε αίμα. Σπάσαν τα νερά. Παγωμάρα απλώθηκε σ όλο το δωμάτιο.

 

Σύντομα βρισκόταν ξανά σε μονόκλινο θάλαμο. Ήταν μόλις 6,5 μηνών. Το μπεμπάκι βιαζόταν να νιώσει τη θαλπωρή και τ άγγιγμα της μαμάς του. Για 3 μέρες της χορηγούσαν υγρά και καθυστερούσαν όσο γινόταν τον τοκετό, δίνοντας χρόνο στο έμβρυο. Την 4η μέρα προχώρησαν σε καισαρική. Άρρεν, 1200kg. Μια σταλίτσα άνθρωπος. Μεταφέρθηκε αμέσως στη μονάδα νεογνών. Η μεγαλύτερη και πιο ψυχοφθόρα δοκιμασία τους. Το μικροσκοπικό του σωματάκι και το πρόσωπο του ήταν καλυμμένο από σωληνάκια. Κάθε πρωί και απόγευμα τον επισκεπτόταν για 1ώρα. Το διάστημα αυτό του τραγουδούσε και του μιλούσε, δίνοντας του θάρρος και δύναμη.

 

46 μέρες έμεινε εκεί. 46 εφιαλτικές μέρες, κατά τις οποίες είχε σκαμπανεβάσματα στο βάρος και παρουσίαζε επιπλοκές. 46 μέρες που τα περίμεναν όλα.  »Αύριο παίρνετε εξιτήριο. Ο μικρός σας μαχητής μπορεί να σταθεί χωρίς μηχανική υποστήριξη». Τα λόγια του γιατρού ήταν βάλσαμο στην ψυχή τους. Επιτέλους θα επέστρεφαν σπίτι τους όλοι μαζί. Υγιείς και πιο ευτυχισμένοι από ποτέ.

Αφιερωμένο σ όλα τα προωράκια, που το καθένα έχει να μας πει τη δική του ιστορία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.