Ο δηλητηριαστής με τη τσαγιέρα

»Όχι, κύριε δικαστά. Κανείς τους δε με πείραξε. Αντιθέτως, με συμπαθούσαν και μου είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη. Μα.. ούτε κι ‘γω θέλησα να τους κάνω κακό. Είχα μόνο την περιέργεια να εφαρμόσω στην πράξη, όσα διάβαζα για χρόνια ολόκληρα στα εγχειρίδια μου. Απ’ την πρώτη μου επαφή με τη Φυσική γοητεύτηκα. Ερωτεύτηκα, όμως, τη Χημεία και ασχολήθηκα με εκτενέστερα με την τοξικολογία.

 

Όπως ήδη γνωρίζετε, αρχικά πειραματίστηκα προσθέτοντας στο τσάι του αδερφού μου μικρή δόση αντιμονίου. Με 5mg ίδρωνε και ήταν ανήσυχος. Με τον καιρό, και συνηθίζοντας τη δόση, του έδινα 15mg. Παραπονιόταν για ισχυρούς πονοκεφάλους και αδυναμία. Δοκίμασα 30mg και για μέρες υπέφερε από εμετούς, κρίσεις και λιποθυμίες. Τότε φοβήθηκα. Φοβήθηκα πολύ. Δε μπορούσα να συνεχίσω άλλο μαζί του. Ήταν φανερό πως ο παρθένος οργανισμός του δε θ’ άντεχε για πολύ ακόμα. Χρειάστηκε ένα εύλογο διάστημα έως ότου καθαρίσει εντελώς κι επανέλθει.

 

Στράφηκα στη μητριά μου. Ήταν πολύ όμορφη. Ακριβώς όπως τ’ όνομα του φυτού, τ απόσταγμα του οποίου χρησιμοποίησα στα ρόφημα της. »Μπελαντόνα». Ωραία Κυρία. Σε ήπια χρήση προκαλούσε διαστολή της κόρης των ματιών, κάνοντας τα μάτια να λάμπουν και να δείχνουν υπερφυσικά. Πράγματι. Το βλέμα της σε καθήλωνε. Ωστόσο, εκείνη παραπονιόταν πως έχανε το φως της. Ήταν ακριβώς 7 λεπτά μετά την πρώτη γουλιά και διαρκούσε 34δευτερόλεπτα. Σταδιακά άρχισε να ‘χει παραισθήσεις. Ζαλιζόταν, παραμιλούσε, οδηγούνταν στην παράνοια. Ένα απόγευμα πάλευε μόνη της στο σαλόνι. Έπεσε στο πάτωμα και σπαρταρούσε. Σφάδαζε απ τους πόνους. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και τελικά κατέληξε. Δεν έφταιγα εγώ. Οι υποψίες όμως στράφηκαν σε ‘μενα, λόγω της έκδηλης αδυναμίας μου στην έρευνα και τη μελέτη των χημικών στοιχείων.

 

Έφυγα απ’ το σπίτι. Δεν ήθελα μπλεξίματα. Άλλαξα πολιτεία. Βρήκα εργασία σ’ ένα εργοστάσιο παραγωγής προιόντων για το στρατό. Ήταν ακριβώς αυτό που ονειρευόμουν μικρός. Εκεί χειριζόμασταν νάτριο. Ήταν το βασικό μας υλικό. Και το επόμενο μου στοιχείο προς μελέτη. Δεν το σκέφτηκα πολύ, προσφέροντας τσάι και καφέ στους συναδέλφους μου. Κι εκείνοι το χάρηκαν πολύ. Το θάλλιο, κύριε δικαστά, επηρεάζει το νευρικό σύστημα. Προκαλεί υπνηλία, δυσκολία στην ομιλία και ένα αίσθημα βελονισμού στ’ άκρα. Σύντομα οι περισσότεροι υπέφεραν απ αυτά τα συμπτώματα. Αποδόθηκαν όμως όλα στην κούραση απ τη δουλειά. Το ίδιο και ο θάνατος 3ων εξ αυτών.

 

Κανείς δε θα υποψιαζόταν εμένα, αν δεν γινόταν αυτός ο έλεγχος ρουτίνας απ’ τους αστυνόμους εκείνο τ’ απόγευμα. Όπως ήδη γνωρίζετε, βρέθηκε πάνω μου μικροποσότητα θάλλιου και αρσενικού, καθώς και το προσωπικό μου ημερολόγιο. Εκεί περιέγραφα με κάθε λεπτομέρεια τα χημικά κοκτέιλ που δημιουργούσα και τις επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Δεν αρνούμαι τίποτα, όχι. Η περιέργεια και η αγάπη μου για την τοξικολογία με οδήγησαν εδώ που βρίσκομαι. Σας παρακαλώ δώστε μου λίγο χρόνο. Θέλω να μείνω λίγο μόνος μου. Α και κάτι τελευταίο. Θα ήθελα λίγο τσάι..»

 

Την 1η Αυγούστου 1990 ο Γκράχαμ Γιούνγκ βρέθηκε νεκρός στο κελί του. Η επίσημη αιτία θανάτου ήταν καρδιακή ανακοπή. Ανεπίσημα, όμως, διαδόθηκε ότι έφτιαξε ένα δηλητηριώδες παρασκεύασμα για εκείνον. Το τελευταίο »πειραματόζωο» ήταν ο ίδιος του ο εαυτός.

 

 

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία

 

https://www.mixanitouxronou.gr/o-dolofonos-poy-itan-dianoia-sti-chimeia-sta-15-toy-dolofonise-ti-mitria-toy-me-dilitirio-sto-tsai-farmakose-toys-astheneis-otan-itan-egkleistos-kai-toys-synadelfoys-toy-otan-apofylakistike/

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.