Ψ μύθοι [24]

Radius V ξενοδοχείο Άστρον

Ο Τάκης Για βημάτιζε νευρικά, αλλά όχι γοργά, καθώς η βλάβη στο πόδι του ήταν μόνιμη και θα κούτσαινε για μια ζωή.
Είχαν περάσει πια κάποιοι μήνες που βρισκόταν στον Radius μαζί με την αδελφή του και η δουλειά είχε κάπως στρώσει, αν και χειμώνας. Μέσα σε λίγο καιρό είχε καταφέρει να βρει κάποιες διασυνδέσεις, έστω και υποτυπώδεις, με κάποιους τουριστικούς πράκτορες και είχε εξασφαλίσει κάποια γκρουπ τουριστών τα οποία συντηρούσαν αξιοπρεπώς το ξενοδοχείο μέχρι να έρθει το καλοκαίρι. Με την Μαρίκα έμεναν στα δυο καλύτερα δωμάτια του ξενοδοχείου.
Ο χειμώνας τελείωνε, η άνοιξη ερχόταν και η δουλειά θα ανέβαινε κατακόρυφα. Οι μέχρι εκείνη τη στιγμή κρατήσεις έδειχναν ότι η «σαιζόν», όπως την αποκαλούσαν οι ντόπιοι, θα πήγαινε πολύ-πολύ καλά, αν σκεφτόταν κανείς ότι ο Νίκος ήταν πρωτάρης και στη δουλειά και στον πλανήτη.
Φυσικά, έπιναν τον καφέ τους (το τσάι της η Μαρίκα) στο σαλόνι.

-Πω-πω ζέστη… φαντάζομαι τι θα γίνει το καλοκαίρι. Αν ο ήλιος είναι τώρα τόσο φωτεινός, φαντάζομαι τότε τι θα γίνεται.
-Μη γκρινιάζεις πάλι… δεν κάνει τόση ζέστη, χειμώνας είναι και η θερμοκρασία είναι πολύ μικρότερη από του Μαρήλιον. Απλά, έχω ανάψει τα καλοριφέρ για να προφυλάγεσαι, μην ξεχνάς την ευαισθησία σου. Σταμάτα λοιπόν τη γκρίνια και όλα θα πάνε καλά. Μην έχεις τόσα νεύρα…
-Εγώ έχω νεύρα ή εσύ; Εδώ και μια ώρα πηγαινοέρχεσαι… από τη μια τζαμαρία τσουπ-μεταβολή στην άλλη τζαμαρία. Από την άλλη τζαμαρία τσουπ-μεταβολή στην αρχική. Έχουν ζαλιστεί τα μάτια μου να σε βλέπουν να πηγαινοέρχεσαι και έχουν κουραστεί τα αυτιά μου από το ντουπ-ντουπ του μπαστουνιού. Δεν ήξερες, άνθρωπέ μου, να έπαιρνες ένα άλλο μπαστούνι με λάστιχο από κάτω;
-Στην αρχή δοκίμασα… το λάστιχο γλιστράει… άσε που είναι και θέμα κύρους…
-Ναι, αυτό μας έλειπε τώρα.
-Άλλαξε καλύτερα θέμα, σε παρακαλώ. Διάβασες για το σχολείο αύριο;
-Ναι. Αλλάζω θέμα, λοιπόν… γιατί φοράς τα καλά σου;
-Τα καλά μου; Ε… να… έλα τώρα, τα καλά μου.
-Μην ξεχνάς ότι βρεθήκαμε σε αυτόν τον πλανήτη με μισή βαλίτσα ρούχα ο καθένας, ότι εσύ βαριέσαι να πηγαίνεις στα καταστήματα να ψωνίζεις ρούχα κι ότι αυτά που φοράς σου τα είχα αγοράσει εγώ.
-Σύμφωνοι… απλά, έτυχε να τα φορέσω.
-Αααα, μάλιστα. Και αυτά τα λουλούδια τι είναι;

Τα λουλούδια ήταν κρυμμένα στο μπαρ, ή έτσι νόμιζε ο Τάκης…
-Τα λουλούδια είναι… είναι… θα δεις σε λίγο… έκπληξη.
-Μωρέ τι έκπληξη… έχεις καλέσει εδώ τη Θεόπη, σωστά;
-Δεν αλλάζεις θέμα;
-Πάλι; Ωραία λοιπόν. Το όνομα του ξενοδοχείου θα το αφήσεις ίδιο ή θα το αλλάξεις;
-Γιατί να το αλλάξω; Μια χαρά είναι το «Άστρον».
-Ο πλανήτης φημίζεται για τον ήλιο του τα πρωινά, όχι για τον νυχτερινό ουρανό του.
-Δεν έχεις δίκιο, ο ουρανός είναι θαυμάσιος το βράδυ. Όσοι έρχονται εδώ μπορούν το πρωί να χαίρονται τον ήλιο και τη θάλασσα και μετά να θαυμάζουν τα αστέρια από την ταράτσα του ξενοδοχείου. Τα στέρια είναι πάρα πολλά, πολύ περισσότερα από αυτά που βλέπαμε στον Μαρήλιον. Κι έχουν κάτι σχηματισμούς, απίστευτους.
-Μπα… δεν ήξερα ότι σε ενδιαφέρει η αστρονομία.
-Η αστρονομία; Όχι.
-Τότε… τότε… μου έγινες ρομαντικός, ξαφνικά… από πότε, παρακαλώ;
-Μα όχι-όχι… δηλαδή… εγώ…
-Εσύ να σουλουπωθείς γιατί κάποιοι έρχονται…
-Ωχ… ήρθε η Θεόπη.
-Και οι γονείς της, αν κρίνω από τις σιλουέτες. ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ότι…
-Ώχου… δεν αλλάζεις θέμα;

Radius V – δρόμος

-Ψιμύθια!!! Ορίστε κυρία, ένα στρογγυλό με σπόρους από τον Β3Α5.
Μάλιστα, αγαπητοί ψιμυθιώτες, μερικά πράγματα δεν αλλάζουν.
Σε κάποιες κοινωνίες πάει ο γαμπρός και ζητάει τη νύφη. Μαζί με το σόι.
Πώς είπατε; Εδώ πήγε η νύφη με το σόι της;
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι πολλές από αυτές τις «εθιμοτυπικές» επισκέψεις δεν έχουν άλλο σκοπό από το να γνωριστούν οι οικογένειες μεν, να κατατοπιστούν όμως και για την οικονομική… εχμ… άνεση των υποψήφιων συμπεθέρων. Πολλές από αυτές. Όμως, εδώ έχουμε να κάνουμε με κάποιες διαφορές.

Radius V – ξενοδοχείο Άστρον

-Κάνει ψύχρα έξω, βρε παιδάκι μου.
-Ναι, καλά…
-Μαρίκα, σταμάτα.
-Ψύχρα, βεβαίως-βεβαίως.
-Κύριε διευθθυντά, ΕΣΕΙΣ !!!;;;
-Ωωω, η Μαρίκα. Η Μαρίκα, βεβαίως-βεβαίως… Βλέπω ότι η κόρη μου δεν με είχε ενημερώσει λεπτομερώς… Ευχάριστη η έκπληξη, ομολωγώ.

Αφού έγιναν οι συστάσεις ακολούθησε το δείπνο. Βέβαια, η Μαρίκα δεν ήξερε να μαγειρεύει και τόσο καλά, ενώ για τον Τάκη δεν το συζητάμε… Γι αυτό τα φαγητά ήταν παραγγελία.
Ε, τέλειωσε και το δείπνο και ήρθε η κρίσιμη ώρα…

-Κύριε… θα ήθελα να… αφού σας εκφράσω τον θαυμασμό μου για την γνωριμία μας… βρίσκω το θάρρος και θα ήθελα να…
-Το θάρρος, βεβαίως-βεβαίως…
-Θα ήθελα λοιπόν να… να…
-Το χέρι της κόρη σου θέλει, διευθυντή…

Ο Τάκης γύρισε απότομα προς την αδελφή του και αν δεν ήταν τόσο στρεσαρισμένος μπορεί από τα μάτια του να έβγαινε και κανένα αστροπελέκι.
-Το… χέρι της είπες, παιδί μου;
-Μ…μ.. μμμ… μμμάλιστα.
-Το περίμενα. Αναμενόμενο… γι αυτό και ήρθαμε εμείς εδώ, για να ρίξουμε μια ματιά στον μελλοντικό τόπο διαμονής της κορούλας μας, της Θεόπης.
-Δηλαδή… εγκρίνετε; Δέχεστε;
-Ε, ναι ρε φίλε, ώχουουου…

Radius V – δρόμος

-Ψιμύθια!!! Ζεστό χαμομήλι από τα πανύψηλα βουνά του Βούδα VII…
Ο κόσμος λοιπόν κάνει παιδιά, όλα τα άλλα είναι προφάσεις. Γιατί; Και γιατί όλα σχεδόν τα ζώα αγαπάνε τα παιδιά τους μέχρι θανάτου; Είναι προγραμματισμένα όλα αυτά, κάποιος κουνάει τα νήματα κι εμείς παίζουμε σε έναν στίβο γεμάτο από το άγχος της επιβίωσης, ή όλα αυτά έγιναν τυχαία; Για να δούμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.