Ψ μύθοι [25]

Radius V – ξενοδοχείο Άστρον

-Η κόρη μου δεν… δεν έχει προίκα, βεβαίως-βεβαίως.
-Δεν θέλουμε προίκα, κύριε διευθυντά… δηλαδή… πατέρα.
-[τα μυαλά σου και μια λίρα, στην ψάθα θα πεθάνεις]
-Το μόνο που έχω να σας δώσω είναι ένα πρωτοχρονιάτικο λαχείο
-Σας ευχαριστούμε πολύ, αλλά δεν…
-[τσακα το… τσάκατο ρε, σου λέω..]
-… αν κερδίσετε τον πρώτο λαχνό μπορείτε να κάνετε ντουζίνες ταξίδια και να δείτε πολλούς άλλους κόσμους.

Περάστηκαν τα δαχτυλίδια των αρραβώνων και η τελετή έληξε.

 

Radius V – Μητροπόλεως 12

Οι μήνες περνούσαν. Η άνοιξη είχε μπει, εδώ και κάποιες μέρες. Το (σχετικό) κρύο δεν είχε υποχωρήσει απόλυτα, αλλά την ημέρα μπορούσες να σταθείς με κοντομάνικο.
Στην αυλή, η Σάντυ χάζευε τις τροχιές των μυρμηγκιών. Λίγο πιο πέρα, η Μαρίκα χάιδευε μια γάτα.

-Έλα να την χαϊδέψεις κι εσύ. Θέλει να τριφτεί πάνω σου, Άννα.
-Ούτε να το συζητάς. Είμαι στον μήνα μου και δεν έχω όρεξη για εκπλήξεις. Κι εσύ θα έπρεπε να φυλάγεσαι.
-Καλά… πότε λες να γεννηθεί;
-8 του Μάη, όπως ο πατέρας του. Έχω ένα τέτοιο προαίσθημα.
-Πώς θα τον ονομάσετε;
-Α, ο πατέρας μου ήταν απόλυτος. «Σου δίνω το χέρι της…», είπε, «…αλλά αν είναι γιος θα πάρει το όνομά μου». Δεν θυμάσαι;
-Να πω την αλήθεια, δεν θυμάμαι.
-Τέλος πάντων, μπορεί να το είπε μερικές μέρες αργότερα. Το είπε πάντως.
-Λες να είναι όμορφος;
-Φυσικά !!!
-Αλήθεια, πώς το έχει πάρει ο Θάνος;
-Έχει τρελαθεί… θα γίνει μεγάλος χαζομπαμπάς. Χτες, μέσα στη νύχτα, του ζήτησα καρπούζι.
-Καρπούζι; Νωρίς δεν είναι;
-Φυσικά! Εκείνος όμως πήδηξε από το κρεβάτι κι έτρεξε στη λαχαναγορά.
-Βρήκε;
-Μπα… του είπα ότι τα μωρό θα γεννηθεί με ένα σημάδι καρπουζιού…

-Μόλις γεννηθεί θα τον αναλάβω εγώ. Θα του δείξω τις τροχιές των μυρμηγκιών. Μηχανικό Διαστήματος θα τον κάνω.
-Εσύ να κάτσεις στα αυγά σου. Δεν θα πάρεις τον γιο μου από μένα.

-Άννα…;
-Τι είναι, Μαρίκα;
-Θέλω να σου ζητήσω κάτι. Ξέρεις… δεν είμαι πλούσια…
-Μα, δεν έχω λεφτά να σου δώσω. Δες πόσα άτομα μένουμε σε μια αυλή…
-Μωρέ, δεν είναι αυτό. Εννοούσα ότι δεν έχω περιουσία να του πάρω ακριβά ρουχαλάκια, αλλά…
-Αλλά…;
-Ξέρεις, εγώ δεν θα γίνω ποτέ μανούλα.
-Γιατί το λες αυτό; Είσαι νέα ακόμα…
-Νέα, αλλά άρρωστη…
-Με τα λεφτά που θα μαζέψετε από το ξενοδοχείο θα πας γρήγορα σε έναν πλανήτη με τα κατάλληλα εργαλεία και θα γίνεις καλά, μη σκας.
-Έχω κάτι ποναλάκια τελευταία. Δεν θα ζήσω πολύ, το ξέρω. Θα ήθελα λοιπόν, να βαφτίσω το παιδί.
-Καρδούλα μου, τι ευγενική πρόταση!!! Φυσικά και θα το βαφτίσεις!!! Και θα κάνεις κι εσύ πολλά-πολλά παιδιά !!!

Radius V – δρόμος

-Ψιμύθια!!! Αχνιστά για το κρύο, δροσερά για τη ζέστη.
Έτσι είναι, αγαπητοί ψιμυθιώτες. Ο άνθρωπος θέλει να κάνει παιδιά. Όπως και όλα τα ζώα. Το ξανάπαμε. Θέλει τα παιδιά του να είναι υγιή, κυρίως αυτό. Μετά θέλει να είναι όμορφα και έξυπνα.
Αλλά και να μην είναι, έτσι τα βλέπει ο γονιός. Θεωρεί ότι το παιδί του είναι το πιο όμορφο και το πιο έξυπνο από όλα.
Μόνο μια χάρη σας ζητώ, αγαπητοί γονείς:
Εντάξει, το παιδί είναι σπλάχνο μας, DNA μας, θέλουμε να μας μοιάσει και να ακολουθήσει τα βήματά μας γιατί είμαστε – φυσικά – τα σπουδαιότερα πρόσωπα του Γαλαξία. Αλλά, όταν μεγαλώσει λίγο, δεν το αφήνουμε στην τύχη του. Τα γονίδια μια σειρά από πρωτεΐνες και λίπη είναι, χρειάζεται και το σωστό περιβάλλον. Ο εγκληματίας δεν γεννιέται, γίνεται, το έχετε ακούσει πολλές φορές.
Ψιμύθια!!! Να τρώει η μάνα και του παιδιού να μην δίνει, λέμεεε…

Radius V – ξενοδοχείο Άστρον

-Τάκη;
-Ναι, Θεόπη μου.
-Πρέπει να ανανεώσουμε το μενού του ξενοδοχείου, τώρα που θα έρθει πολύς κόσμος.
-Ε, όταν αρχίσει να έρχεται θα έχουμε και περισσότερες επιλογές.
-Θα προτιμούσα από τώρα.
-Γιατί αγάπη μου;
-Μου μύρισε κουνέλι στιφάδο.
-Όταν τελειώσω να πάμε να φάμε έξω ό,τι θες.
-Μα, εμείς το θέλουμε τώρα.
-Ποιοι εσείς;
-Εγώ και… το πλασματάκι που σκαρώσαμε. Τάκη!!! Θεέ μου, λιποθύμησε…

Radius V – δρόμος

-Ψιμύθια!!!
Παρόλο που η διαιώνιση του είδους ακολουθεί μια πορεία δις ετών, πολλοί είναι αυτοί οι μπαμπάδες που λιποθυμάνε μόλις ακούσουν το χαρμόσυνο νέο. Κι ας έχουν δει άλλους να ζουν την εμπειρία.
Αλλά, αν δεν νιώσεις εσύ την εμπειρία…
Κάποτε, αν έλεγες ότι έχεις δει γαλανό κουνούπι, σε κοιτούσαν με ειρωνεία και οίκτο.
Σήμερα, αν πεις ότι δεν έχεις δει γαλανό κουνούπι, σε κοιτάζουν με ειρωνεία και οίκτο.
Πού να ήξεραν τότε ότι το γαλανό κουνούπι είναι η πιο διαδεδομένη μορφή εντόμου στο Γαλαξία.
Είπαμε όμως, όσα και να σου λένε, πρέπει να το ζήσεις εσύ.
Συγχώρεσέ τους λοιπόν, μέχρι να έρθει η ώρα τους να το ζήσουν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.