Ψ μύθοι [26]

Radius V – δρόμος και πάλι δρόμος

-Ψιμύθια λέμεεεε… τρίτης γενιάς! Με ξηρούς καρπούς από τα ποτάμια του Άμακον, με άρωμα καφέ από τη λίμνη του Μαρήλιον, με ζύμη από τον Μάρκο Πόλο IV.
-Ρε φίλε, πιάσε ένα ψιμύθι.
-Ένα τεμάχιο για τον κύριο. Ψιμύθια τρίτης γενιάς, λέμεεεε…
-Για μισό, φιλαράκι… τι εννοείς τρίτης γενιάς; Παλιά είναι;
-Οι ρίζες είναι πολύ πιο  παλιές από τη Μητρόπολη Γη. Οι καρποί είναι φρέσκοι.
-Πού τη θυμήθηκες τώρα τη Γη…;
-Εδώ!
-Άρα δεν είναι τρίτης γενιάς…
-Μην ξεχνάς ότι η αλήθεια κρατά τρεις γενιές. Μετά αλλάζει, γίνεται μύθος. Κι αν ο μύθος διατηρηθεί, γίνεται θρύλος. Ξέρεις πώς καταστράφηκε η Γη;
-Όχι. Τη σημασία έχει πια;
-Η ιστορία είναι για να μαθαίνουμε να μην κάνουμε τα ίδια λάθη.
-Τι να μας κάνει η ιστορία, αδερφέ; Ας είναι καλά τα μαθηματικά μοντέλα πρόγνωσης συμπεριφοράς μαζών.
-Τι νευρωτικός που είσαι, αδελφάκι μου; Κι αυτά τα μοντέλα από πού τροφοδοτήθηκαν με «ντέιτα», μου λες;
-Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει. Ψιμύθι με τυρί έχεις;
-Φυσικά. Τυρί από τον Γκάλακτους, από τις καλύτερες ψευδο-αγελάδες του Γαλαξία.
-Ας είναι. Πιάσε ένα τέτοιο, τελικά.
-Πολύ καλή η τελική απόφαση, κύριος. Ψιμύθιααα…!!!
-Αν μιλούσες λιγότερο θα είχες περισσότερη πελατεία…

-Στο καλό-στο καλό…
Τι λέγαμε; Α, ναι «Η αλήθεια κρατά τρεις γενιές. Μετά αλλάζει, γίνεται μύθος. Κι αν ο μύθος διατηρηθεί, γίνεται θρύλος». Έτσι… Στην παλιά Γη, υπήρχε η Κωνσταντινούπολη. Την είχαν οι Βυζαντινοί, την κυρίευσαν οι Τούρκοι. Οι Έλληνες την ήθελαν πίσω, αλλά δεν μπορούσαν. Σε λίγα χρόνια κυκλοφόρησαν μύθοι και θρύλοι για μαρμάρινους και εξαδάκτυλους βασιλιάδες.

Γιατί σας τα λέω αυτά;
Διότι ο Μιχάλης Μα ήταν εξαδάκτυλος… αλλά στο πόδι.
Διότι τέλειωσε η ιστορία με τις δύο πρώτες γενιές και τώρα αρχίζουν τα σπουδαία.
Στην πρώτη γενιά, ο Νίκος Για άφησε τα παιδιά του να φύγουν από τον Μαρήλιον για να καταλήξουν στον Radius. Εκεί από όπου ο Μιχάλης Μα έφυγε κυνηγημένος, με τη βοήθεια του Ηλία Κο, για να ξαναγυρίσει με την γυναίκα του.
Η δεύτερη γενιά ήταν τα παιδιά. Ο Τάκης Για και η αδελφή του Μαρίκα βρέθηκαν σε άγνωστο περιβάλλον, δεν μπορούσαν να φύγουν, αλλά γρήγορα βρήκαν δουλειά και παρέες. Η Μαρίκα σύντομα θα βάφτιζε το παιδί της Άννας Μα, της κόρης του Μιχάλη Μα.

Σίγουρα θέλετε να μάθετε πώς καταστράφηκε η Γη, έτσι;
Ας μεταφερθούμε λοιπόν στον μητροπολιτικό πλανήτη…
Καλώς ή κακώς, επιβίωσε ένα σύστημα οικονομίας και κοινωνικής ανάπτυξης.
Καλώς ή κακώς, υπήρξε ένα έντονο φαινόμενο ώσμωσης. Άνθρωποι που ζούσαν κάτω από περίεργα καθεστώτα, συνεπαρμένοι από τις καλύτερες συνθήκες ζωής στον υπόλοιπο κόσμο, άρχισαν να δραπετεύουν προς τα εκεί.
Η μετανάστευση που ακολούθησε ήταν η πιο έντονη στην ιστορία της γήινης ανθρωπότητας: Αν οι αρχαίοι άνθρωποι μετανάστευαν με ρυθμό 1 χιλιόμετρο κάθε χρόνο, τώρα δεκάδες μετανάστες έμπαιναν σε πλοία, τρένα και αεροπλάνα και κατάπιναν θάλασσες, ωκεανούς και ηπείρους. Ε, κάποιος έπρεπε να κάνει τη χειρωνακτική δουλειά. Βλέπετε, η κυρία Λούλα και ο κύριος Λούλης που κάθονταν στο λίβινγκ ρουμ ήθελαν το βλαστάρι τους γιατρό. Άντε, οδοντίατρο ή δικηγόρο. Άντε, φαρμακοποιό ή αρχιτέκτονα.

Πέρασαν δυο αιώνες, αλλά οι μετανάστες ενσωματώθηκαν πλήρως με την ντόπια κοινωνία.
Παράλληλα, αναπτύχθηκαν και τα ρομπότ που πήραν τη θέση των εργατών.
Η σκλαβιά τέλειωσε όταν φτιάχτηκαν οι πρώτες μηχανές, αρχές του δέκατου ένατου αιώνα.
Οι κρατούντες κατάλαβαν ότι οι μηχανές ήταν πιο φτηνές, δεν απαιτούσαν ύπνο ή ξεροκόματο ΚΑΙ δεν βρωμούσαν (αφού δεν τις αλυσόδεναν στα υπόγεια χωρίς τουαλέτες).
Το πρώτο σημάδι αυτής της τεράστιας κοινωνικής διάχυσης έγινε όταν γκρεμίστηκε το τοίχος του Βερολίνου. Οι «πεινασμένοι» Ανατολικοί δεν ξεχύθηκαν στους δρόμους του Βερολίνου για λίγο φαγητό, αλλά στα πορνομάγαζα.
Κράτη ενώθηκαν και σιγά-σιγά όλα υποτάχθηκαν σε μια σημαία που απεικόνιζε το δολάριο ή το οποιοδήποτε νόμισμα.
Όλοι οι άνθρωποι ήταν ίσοι, εκτός από αυτούς που ανήκαν σε κατώτερες τάξεις.

Το Βλαστάρι έπρεπε να σπουδάσει, έστω κι αν ήταν σκράπας.
Τα Πανεπιστήμια χρειάζονταν ρευστό για την έρευνα.
Άρα;
Σε πρώτη φάση, κάποιος υποψήφιος φοιτητής γινόταν δεκτός με μια προφορική συνέντευξη όπου εξεταζόταν η οξυδέρκεια και η φαντασία (ή τα φράγκα του μπαμπά).
Για να πάρει όμως το Βλαστάρι πτυχίο, να βρει άμεσα δουλειά και να αξιολογηθεί το πανεπιστήμιο, έπρεπε να πέσουν τα στάνταρντ, δεδομένου ότι το βλαστάρι ήταν απλά… στόκος.
Έτσι, έφυγαν οι ασκήσεις κι έμεινε μόνο η θεωρία… για λίγο, μέχρι να καταργηθεί κι αυτή.
Δυο γενιές αργότερα, τα πτυχία στέλνονταν ταχυδρομικά, αρκεί να έπεφτε η επιταγή.

Γέμισε ο κόσμος από γιατρούς που δεν ήξεραν πού είναι η σπλήνα, φαρμακοποιούς που δεν μπορούσαν να φτιάξουν ένα φάρμακο μόνοι τους, σπίτια που στην καλύτερη έπεφταν μόνο τα μπαλκόνια, οχήματα που πάθαιναν βλάβη πριν στεγνώσει το μελάνι της εγγύησης.
Το μεγάλο ΜΠΑΜ έγινε όταν άρχισαν να χαλάνε και οι μηχανές – ρομπότ και κανένας δεν μπορούσε να τις φτιάξει.

Μια ομάδα ανθρώπων που έβλεπαν λίγο πιο μακριά, αντέδρασε.
Κράτησε λογισμικά, καλές μηχανές και σχεδίασε πλάνα φυγής.
Όταν τα διαστημόπλοια έφυγαν, έριξαν μαύρη πέτρα πίσω τους.
Υποσχέθηκαν να δίνουν τροφή στη Σκέψη, γι αυτό και δεν βλέπετε τους ήρωες εδώ να χρησιμοποιούν το κινητό τους, παρά μόνο όταν είναι απαραίτητο.

Η διάχυση στην Τρίτη σπείρα του Γαλαξία, πήρε μαζί της, αναγκαστικά, και τα κακά χούγια των ανθρώπων.
Φιλοδοξία, ισχύς, καλή ζωή σε βάρος των άλλων, επίδειξη…

Η Τρίτη Γενιά, εκείνη που ο μύθος και ο θρύλος αρχίζουν να γιγαντώνονται, ξεκινά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.