Καλό βόλι [εξίσωση τροχιάς]

Σήμερα πήγα στο χωριό του παππού και της γιαγιάς, έπρεπε, είπαν να ψηφίσουν, ο μπαμπάς και η μαμά.
Δεν κατάλαβα και πολύ καλά τι σημαίνει αυτό, αλλά αφορούσε το μέλλον, είπαν. Σημαντικό πράγμα, είπαν.
Βαριόμουν να περιμένω στην ουρά. Πολύς κόσμος…
Χάζευα τις ζωγραφιές των παιδιών στο σχολείο που πήγαμε (τόσο σοβαρές ήταν αυτές οι ψήφοι που έπρεπε να πάμε σε σχολείο)
Ε, φύγαμε από εκεί, είδαμε γνωστούς (εγώ πάντως δεν τους ήξερα, αλλά έπρεπε να πω χαίρω πολύ).
Πήγαμε στο καφενείο…
Εκεί ζήτησα ένα παγωτό πύραυλο… ο μπαμπάς σηκώθηκε να μου τον αγοράσει, η μαμά σηκώθηκε να χαιρετίσει κάποιους γνωστούς (άγνωστοι ήταν, αλλά έτσι φαίνεται είναι οι εκλογές)…

Ε, με πλησίασε ένα γεροντάκι και μου είπε:
Κάποιοι διαφώνησαν κι έφυγαν, ήθελαν να είναι αληθινοί.
Α, έφυγε κι ένας με μεγάλη μύτη και φαλάκρα. Έφταιξε, είπαν.
Αυτοί που διαφώνησαν χωρίστηκαν στα τρία.
Αυτός με τη μεγάλη μύτη τους κέρδισε.
Γιατί;
Το γεροντάκι δεν μου φάνηκε  και πολύ στα καλά του.

Η εφημερίδα Α υποστηρίζει το κόμμα Α, αλλά η εφημερίδα Β υποστηρίζει το κόμμα Β.
Ε, ειδικά για αυτήν την εποχή, η εφημερίδα Α υποστήριξε κάτι από το κόμμα Β και τούμπαλιν (δεν κατάλαβα τι τούμπα ήταν αυτή, αλλά μάλλον ο ένας υποστήριζε τον υποψήφιο του άλλου).
Πολλά γράφτηκαν, ούτε την εποχή Τάκη-Ανδρέου, είπε το γεροντάκι, δεν ακούστηκαν τόσο χοντρά πράγματα.
Δεν κατάλαβα και πολλά, άλλωστε τα χοντρά δεν ακούγονται, φαίνονται.

Για να μην τα πολυλογώ, οι εφημερίδες ανέβασαν γκάλοπς.
Σύμφωνα με την Α, θα κέρδιζε ο Β, ο αντίπαλος της Α, αλλά ειδικά για τώρα, ήταν ο φίλος της..
Σύμφωνα με την Β, θα κέρδιζε ο Α, ο αντίπαλος της Β, αλλά ειδικά για τώρα…

Το θέμα, είπε το γεροντάκι, ήταν ότι κάποιος έπεσε πολύ έξω.
Δεν κατάλαβα αν ήταν σκόπιμα ή όχι.
Ή αν το πτυχίο του ήταν σκάρτο.
Αλλά, ποιο παιδάκι που κάνει τραμπολίνο πέφτει σκόπιμα έξω;

Δεν θέλω να μεγαλώσω.
Παράλογος ο κόσμος των μεγάλων…