The show must go on

»Empty spaces, what are we living for, Abandoned places, I guess we know the score-
On and on, does anybody know what we are looking for’   ,

σιγοτραγουδάει το τραγούδι των Queen, ρουφώντας μια γουλιά καφέ. Πρώτη φορά κάνει αυτή τη διαδρομή. Άκουσε ότι ο προορισμός αξίζει την ταλαιπωρία. Η θέα απ τη γέφυρα κόβει την ανάσα. Και ο σκοπός, εξάλλου, αγιάζει τα μέσα. Επιτέλους θα ερχόταν η λύτρωση της.

 

»Another hero, another mindless crime. Behind the curtain, in the pantomime.  Hold the line, does anybody want to take it anymore. »

Το βλέμα της κενό. Τίποτα δεν την ικανοποιεί πια, τίποτα δεν την παρηγορεί. Νιώθει να πνίγεται μόνη, αβοήθητη. Προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει μια σανίδα σωτηρίας να πιαστεί,  να βγει απ το βούρκο που την τραβάει όλο και πιο βαθιά, μέρα με τη μέρα, στη θλίψη και τη μιζέρια.

 

»Inside my heart is breaking-
My make-up may be flaking-
But my smile still stays on. »

Τσακώθηκε χθες το πρωί μ αυτήν την ηλίθια συνάδελφο της στο γραφείο. Κουράστηκε να υποκρίνεται ότι όλα είναι καλά. Κουράστηκε να χαμογελά ψεύτικα και να προσποιείται ότι είναι ευτυχισμένη με τη δουλειά και τη ζωή της.  Ναι, είναι ελεύθερη, ανεξάρτητη οικονομικά, έχει την ησυχία της, το σπίτι της και την θαυμάζουν οι παρέες της γι αυτό. Αλλά την πνίγει όλη αυτή η ευθύνη.  Κανείς δεν αναρωτήθηκε ποτέ πως τα βγάζει πέρα, πως διαχειρίζεται το άγχος  και τη μοναξιά της, το κενό μέσα της. Κανείς δεν αναρωτήθηκε ποτέ πόσο κοστίζει η ανεξαρτησία της αυτή. Τα μάτια της θολώνουν απ τα δάκρυα, η μάσκαρα τής μουτζουρώνει τα μάγουλα.

 

 »Another heartache, another failed romance-
On and on, does anybody know what we are living for?
I guess I’m learning –
I must be warmer now. »

Ακόμα ένας μαλάκας γέμισε το κρεβάτι της χθες βράδυ, αδειάζοντας κι άλλο την ψυχή της. Που να πάρει..  Πόσο της λείπει η συντροφικότητα. Ένα »καλημέρα» κι ένα γλυκό φιλί πριν τη δουλειά, ένα »καληνύχτα» πριν τον ύπνο. Γιατί να μη μπορεί να βρει έναν άνθρωπο της προκοπής; Τί κάνει λάθος; Καταπίνει το λυγμό που ανεβαίνει στο λαιμό της.

 

»I’ll soon be turning-
Round the corner now-
Outside the dawn is breaking-
But inside in the dark I’m aching to be free.»

Κοντεύει να φτάσει στον προορισμό της. Η διαδορμή μαγευτική. Πραγματικά άξιζε τον κόπο η ταλαιπωρία. Όλα έχουν μπει στην τελική ευθεία. Η λύτρωση είναι όλο και πιο κοντά.

 

»My soul is painted like the wings of butterflies-
Fairy tales of yesterday will grow but never die. »

Στέκεται στην άκρη της γέφυρας. Πόσο τη γαληνεύει αυτή η θέα. Κλείνει τα μάτια. Παίρνει βαθιά αναπνοή.

»I can fly, my friends. »

Ανοίγει τα χέρια, σαν πουλί που ανοίγει τα φτερά του λίγο πριν πετάξει.

 

»I’ll face it with a grin. »

Χαμογελάει..

 

»Ooh, I’ll top the bill, I’ll overkill. »

Κάνει ένα βήμα και..

 

»But inside in the dark I’m aching to be free .»

..βουτάει στο κενό.

 

»I have to find the will to carry on. »

Ενώ το νερό της γλύφει τα μαλλιά, το σκοινί την τραβάει πίσω.

 

»I’m never giving in. »

Η αδρεναλίνη την αποφόρτισε. Ήξερε ότι ο μόνος τρόπος να χαλαρώσει ήταν το bungee jumping. Επιτέλους άναψε μέσα της μια μικρή σπίθα αισιοδοξίας.

 

..the show must go on