Delia Derbyshire: Η άγνωστη «Γλύπτρια του Ήχου»

H Delia Derbyshire (στο βάθος ο Desmond Briscoe) το 1965 στο BBC Radiophonic Workshop | Πηγή: Classic photos from the golden days of the BBC Radiophonic Workshop – BBC.co.uk

Τη δεκαετία του ‘50 στη Μεγάλη Βρετανία αν ήσουν γυναίκα από μεσοαστική οικογένεια με έφεση στα μαθηματικά και στην τεχνική του ήχου ήταν πολύ δύσκολο να αναδειχθείς σε κάποιον από τους δύο τομείς. Κι ακόμα δυσκολότερο, αν ήθελες να συνδυάσεις αυτά τα δύο για να συνθέσεις πρωτοποριακήηλεκτροακουστική μουσική

Η Delia Derbyshire ήταν μια χαρισματική κοπέλα που γεννήθηκε στο Coventry το 1937. Για να την προστατεύσουν οι γονείς της από τους γερμανικούς βομβαρδισμούς  -γνωστούς ως Coventry Blitz – τη μετέφεραν στον τόπο καταγωγής τους, το Preston. Οι ήχοι από τις αντιαεροπορικές σειρήνες στο Κόβεντρι και τα πρωινά βήματα των εργατών στα πλακόστρωτα του Πρέστον, θα χαραχθούν για πάντα στο μυαλό της, διαμορφώνοντας τη μουσική της:

I was there in the blitz and it’s come to me, relatively recently, that my love for abstract sounds [came from] the air-raid sirens: that’s a sound you hear and you don’t know the source of as a young child… then the sound of the «all clear» – that was electronic music.… It’s only today that I’ve realised that the sound of clogs on cobbles must have been such a big influence on me – that percussive sound of all the mill workers going to work at six o’clock in the morning.”
– Delia Derbyshire, συνέντευξη στον John Cavanagh (για το Boazine), 4/10/1998.

Το 1956, μολονότι έγινε δεκτή με υποτροφία για σπουδές μαθηματικών στο κολέγιο Girton του Cambridge και για μαθηματικές σπουδές στην Οξφόρδη, κάτι που ελάχιστες γυναίκες της οικονομικής της τάξης μπορούσαν να καταφέρουν, μετά το πρώτο έτος άλλαξε την κατεύθυνση της στη μουσική Αποφοίτησε το 1959 με πτυχίο στα μαθηματικά και τη μουσική, με ειδίκευση την μεσαιωνική και τη μοντέρνα μουσική ιστορία. Παράλληλα, έλαβε την επαγγελματική πιστοποίηση της στο πιάνο. Πέρα από τη μουσική, όμως, μεγάλη της αγάπη και επιδίωξη ήταν η ηχοληψία και η ακουστική. Έκανε, λοιπόν, αίτηση να εργαστεί ως μηχανικός ήχου στην βρετανική δισκογραφική εταιρία Decca Records, αλλά η εταιρία της απάντησε ότι “δεν προσλαμβάνει γυναίκες στα στούντιο ηχογράφησης ”.

Φωτογραφίες σκίτσων από το twitter του Delia Derbyshire Day @DeliaDDay

Στη συνέχεια βρέθηκε για ένα χρόνο στην έδρα του ΟΗΕ στη Γενεύη να διδάσκει πιάνο και μαθηματικά σε παιδιά διπλωματών. Το πάθος της με την ηχοληψία την οδήγησε να εργαστεί για μερικούς μήνες ως βοηθός στο τμήμα Γενικών Διοικητικών Ραδιοφωνικών Διασκέψεων στη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών του Οργανισμού. Το 1960 επιστρέφει στο Κόβεντρι ως δασκάλα δημοτικού και το τέλος του 1960 τη βρίσκει να εργάζεται στο διαφημιστικό τμήμα μιας εταιρείας μουσικών εκδόσεων στο Λονδίνο.

Ο ήχος της Delia Derbyshire

Για καλή της τύχη, το Νοέμβριο του 1960 το BBC κάνει δεκτή την αίτησή της για μια θέση ως “εκπαιδευόμενης βοηθού διευθυντού ήχου”. Το 1962 η Ντίλια μαθαίνει για την ύπαρξη του BBC Radiophonic Workshop ενός στούντιο που είχε δημιουργηθεί μόλις το 1958 για να πλαισιώνει με ηχητικά εφέ ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Κατάφερε να μετατεθεί σε αυτό. Και κάπως έτσι, έμελλε να γραφτεί μια νέα σελίδα στη μουσική ιστορία του BBC.  Στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 τα αναλογικά modular συνθεσάιζερ (και κυρίως το Moog που σύντομα θα ανατρέψει τα δεδομένα στη δημιουργία ηλεκτρονικής μουσικής) δεν είχαν κυκλοφορήσει ακόμα. Διάφοροι συνθέτες και τεχνικοί ήχου, όμως, είχαν ήδη, αρχίσει, από τη δεκαετία του ‘40 να πειραματίζονται και να μαγεύονται με τη δημιουργία πρωτόγνωρων ήχων με  ηλεκτροακουστικά μέσα, που όμοιοί τους δεν είχαν ξανακουστεί. Ανάμεσά τους και η Delia Derbyshire που διακρίθηκε στη Musique concrète.

Φωτογραφίες περιόδου 1964-1965 από wikidelia.net

Οι πρωτοπόροι καλλιτέχνες το πετύχαιναν αυτό χρησιμοποιώντας κάθε είδους εργαλείο που τους παρείχε η τεχνολογία της εποχής. Μια συνήθης τεχνική τότε, ήταν η ηχογράφηση φυσικών ήχων (φωνής, μουσικών οργάνων, κρότων, θορύβων) σε μαγνητοταινίες που στη συνέχεια αλλοίωναν με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο: πχ έβαζαν ένα κομμάτι μαγνητοταινίας με έναν ήχο να παίζει επαναλαμβανόμενα, δημιουργώντας, έτσι, ρυθμό · ανέβαζαν ή κατέβαζαν την ταχύτητα αναπαραγωγής των μαγνητοταινιών αλλάζοντας την τονικότα, δημιουργώντας, έτσι, νότες · έκοβαν με το ξυράφι κομμάτια μαγνητοταινίας και κολλούσαν αντίγραφα ή άλλους ήχους στην ταινία και μετά ξαναηχογραφούσαν, δημιουργώντας, έτσι, ένα αναλογικό sample audio editor · χρησιμοποιούσαν ηλεκτρικούς ταλαντωτές (oscillators ) για να παράξουν καινούργιους ήχους ή να παραμορφώσουν έναν ηχογραφημένο σε μαγνητοταινία κοκ

Επάνω: Συλλογή από τα όργανα που χρησιμοποιούνταν στο Ραδιοφωνικό Εργαστήρι του BBC – εκτίθεται στο Science Museum London. Δεξιά διακρίνεται ένα EMS (VCS3) συνθεσάιζερ και πάνω του το μεταλλικό κάλυμμα λάμπας (lampshade) με το οποίο δημιουργούσε ήχους η Delia Derbyshire. | Μέση: Το μοντάζ του ήχου γινόταν σε μαγνητοταινίες που έκοβαν με ξυράφι και κολλούσαν με κολλητική ταινία. | Κάτω: Παιδιά σε σχολείο του Μάντσεστερ μαθαίνουν για την ηχητική παραγωγή της εποχής στα πλαίσια εκδηλώσεων του ιδρύματος Delia Derbyshire Day | Πηγές: Stew Dean, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons, Alexander Baxevanis, CC BY 2.0 και λογαριασμός twitter @DeliaDDay.

Το Ραδιοφωνικό Εργαστήρι του BBC είχε εξοπλιστεί, λοιπόν, με τα μέσα της εποχής για να επενδύει με ηχητικά εφέ τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.  Εκεί, πλέον, οι γνώσεις της Delia στα μαθηματικά και στη μουσική, η εμπειρία της στην ηχοληψία, στις αρμονικές του ήχου και την ακουστική αντίληψη θα βρουν, πλέον, έναν χώρο που μπορούσαν να εκφραστούν και μουσικά Έχοντας στα δάχτυλά της αυτόν τον -όχι και τόσο για τα σημερινά δεδομένα- ονειρεμένο εξοπλισμό, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη:
Έγραψε στα παλιά της τα γοβάκια
τις οδηγίες του BBC που «απαγόρευαν» τη χρήση του εξοπλισμού του στούντιο για ηχογράφηση μουσικής και προσέθεσε τη δικής της σελίδα στη μουσική ιστορία.

Επάνω: H Delia Derbyshire με τον Desmond Briscoe του BBC Radiophonic Workshop – BBC.co.uk | Κάτω: Φωτογραφία από περιοδικό της εποχής με τα υπόλοιπα μέλη του BBC Radiophonic Workshop: Από αριστερά προς τα δεξιά οι Desmond Briscoe, Dick Mills, Delia Derbyshire, Keith Salmon και Brian Hodgson στο δωμάτιο 12. Η Φωτογραφία ανήκει στον Brian Hodgson.

The Doctor Who Theme

Η αρχική ηχογράφηση του 1963 της μουσικής της τηλεοπτικής σειράς Doctor Who θεωρείται σήμερα ως ένα σημαντικό και καινοτόμο κομμάτι ηλεκτρονικής μουσικής. Αυτό που το κάνει πιο ξεχωριστό, όμως, είναι ότι ηχογραφήθηκε πρινκαι χωρίς τη χρήση συνθεσάϊζερ καθώς, αυτά, δεν κυκλοφορούσαν εμπορικά ακόμα. Η Delia Derbyshire (υποβοηθούμενη από τον Dick Mills), στο BBC Radiophonic Workshop αξιοποίησε το ταλέντο της και τα μέσα του Εργαστηρίου για να υλοποιήσει ένα κομμάτι γραμμένο από τον συνθέτη Ron Grainer

Η συνθετική βάση του μουσικού θέματος της σειράς Doctor Who στάλθηκε ταχυδρομικά στο ραδιοφωνικό εργαστήρι στα μέσα του 1963 από τον συνθέτη που βρισκόταν στην Πορτογαλία εκείνη την εποχή. Ο Grainer ήξερε ότι η παραγωγή μουσικής με τις τεχνικές Mousique Concrete ήταν επίπονη και χρονοβόρα για αυτό έστειλε στο Εργαστήρι μόνο ένα χειρόγραφο φύλλο χαρτιού μεγέθους A4 με τα βασικά μέρη της μελωδίας και τις βασικές ρυθμικές γραμμές του θέματος. Επιπλέον, ο συνθέτης στο ίδιο φύλλο είχε προσθέσει κάποια βασικά σχόλια, όπως «φυσαλλίδα» και «σύννεφο», που θα συνόδευαν ηχητικά τα τεκταινόμενα στην οθόνη των τίτλων. Πηγή : https://www.dwtheme.com/derbyshire/1963

Με τη μινιμαλιστική αυτή οδηγία της μιας σελίδας η Delia και ο Dick ξεκίνησαν να εργάζονται στην παραγωγή της ιστορικής αυτής μουσικής. Παρά τα πρωτόγονα για τα σημερινά δεδομένα μέσα, η Delia απέδωσε με μοναδικό τρόπο το μουσικό θέμα. Η απίστευτα κοπιώδης και πρωτότυπη εργασία της περιγράφεται με λεπτομέρεια εδώ (μουσικά) και εδώ (τεχνικά). Επίσης, στο effectrode.com υπάρχει πλήρης περιγραφή του εξοπλισμού.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στο τέλος, αφού τελείωναν με το κάθε κανάλι (μουσική γραμμή οργάνου), όλοι οι ήχοι έπρεπε να μιξαριστούν: Δηλαδή, να ακουστούν όλοι μαζί συγχρονισμένοι στο ρυθμό και στην κατάλληλη ένταση. Καθώς δεν είχαν πολυκάναλα κασετόφωνα, η Delia και ο Dick αυτοσχεδίασαν: Αναπαρήγαγαν τα διαφορετικά όργανα και ήχους που ήθελαν να ακουστούν μαζί σε διαφορετικά κασετόφωνα και για να τα συγχρονίσουν μετρούσαν με το στόμα “1,2,3” και πατούσαν το PLAY. Ηχογραφούσαν το αποτέλεσμα, ξανά και ξανά, μέχρι να  τοποθετήσουν όλους τους ήχους που ακούγονται στο κομμάτι σε μια ενιαία ηχογράφηση. Ο Grainer έμεινε έκπληκτος όταν άκουσε το αποτέλεσμα και ρώτησε: «Εγώ το έγραψα αυτό; και η Delia του απάντησε μετριοπαθώς: «Το περισσότερο από αυτό»

Η πρώτη υλοποίηση του Doctor Who Theme από τη Delia Derbyshire

Ωστόσο, το BBC, ήθελε να διατηρεί τα μέλη του Radiophonic Workshop ανώνυμα και επικαλούμενο γραφειοκρατικούς λόγους, απέτρεψε τον Grainer από το να αναφέρει τη Delia Derbyshire στους συντελεστές ως συν-συνθέτη και να μοιραστεί τα μισά πνευματικά δικαιώματα μαζί της. (Πηγή ). Αυτή η αδικία θα αποκατασταθεί πολλά χρόνια μετά το θάνατο της Delia Derbyshire, όταν το BBC την συμπεριέλαβε, επιτέλους, στα credits του επετειακού επεισοδίου για τα 50 χρόνια της σειράς, μόλις το 2013.

Μόλις πρόσφατα το BBC άρχισε να αναφέρει τη συμβολή της Delia Derbyshire στο Doctor Who Theme

The Inventions 1964-1965

Μεταξύ των καλύτερων έργων της (όπου και εδώ η συνεισφορά της έμεινε ανώνυμη ως “παραγωγός του BBC Radiophonic Workshop”) είναι οι τέσσερις «Εφευρέσεις για το Ραδιόφωνο», η οποία μεταδόθηκε για πρώτη φορά στο Τρίτο Πρόγραμμα του BBC το 1964 και το 1965. Οι Inventions:  The DreamsAmor DeiThe After LifeThe Evenings of Certain Lives

Όλες οι εκπομπές συνδυάζουν διαφορετική (ανάλογα με το θέμα) υποβλητική ηλεκτρονική μουσική από την Derbyshire, παράλληλα με ένα ποιητικό κολάζ συνεντεύξεων που πάρθηκαν από τον δραματουργό Barry Bermange με μέλη του κοινού συζητώντας, στα αντίστοιχα επεισόδια: την κατάσταση των ονείρων, την ύπαρξη του Θεού, την έννοια της μετά θάνατον ζωής και την εμπειρία των γηρατειών. Αυτές οι παραγωγές ήταν πρωτοποριακές όχι μόνο για τις τεχνικές ιδιότητές τους, αλλά και επειδή έδιναν ένα βήμα στο εθνικό ραδιόφωνο όπου οι φωνές της εργατικής τάξης ακούγονταν να συζητούν βαθιές φιλοσοφικές έννοιες. Κάτι που εκείνη την εποχή ή ταν εξαιρετικά σπάνιο. Και, πράγματι, το BBC έλαβε καταγγελίες από αρκετούς ακροατές για τις «άγαρμπες» ή «αμόρφωτες» προφορές και απόψεις που ακούγονταν στις Εφευρέσεις (Πηγή ). Οι μαγνητοταινίες των εκπομπών έχουν ψηφιοποιηθεί και τηρούνται στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ.

Οι απόψεις των συμμετεχόντων για την ύπαρξη του Θεού, μόνο «αμόρφωτες» και «άγαρμπες» δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Ωστόσο, φαίνεται ότι σόκαραν το κοινό του BBC της εποχής.

The Delian Mode (Mini-Documentary, 2009)

Πολλά από τα παραπάνω μπορείτε να τα δείτε και να τα ακούσετε στο βραβευμένο μίνι-ντοκιμαντέρ της Καναδής Kara BlakeThe Delian Mode ” (2009). Το όνομα του ντοκιμαντέρ προέρχεται από το  ομότιτλο κομμάτι της Delia Derbyshire που έγραψε στο Ραδιοφωνικό Εργαστήρι του BBC το 1968. Δείτε το και εδώ :

The Delian Mode – Μίνι Ντοκιμαντέρ της Kara Blake (2009)

Ο Ροζ Δίσκος

To 1971 η BBC Records εξέδωσε ένα δίσκο με τον τίτλο BBC Radiophonic Workshop που έγινε γνωστός ως ο Ροζ Δίσκος και στις επόμενες δεκαετίες θα επανακυκλοφορήσει με περισσότερες προσθήκες κομματιών της Delia. Σε αυτόν μπορούν να ακουστούν, το The Delian Mode και το Ziw-zih Ziw-zih oo-oo-oo το Happy Birthday το Time To Go και το Pot Au Feu Περιλαμβάνει, επίσης, ένα από τα καλύτερα έργα της Derbyshire το Blue Veils and Golden Sands που ηχογράφησε το 1968 για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ The World About Us, και αφορά για τους ιθαγενείς Tuareg που ταξιδεύουν στη Σαχάρα.

Στο δίσκο, περιέχεται, τέλος, και το σύντομο Air που είναι η απόδοση της Delia του κλασικού έργου Air on a G String του Bach. Μια απόδοση που η ίδια σε συνέντευξή της το 2000 την είχε χαρακτηρίσει “rubbish”, αν και παραδέχεται ότι ότι άρεσε σε πολλούς (μεταξύ των πολλών και ο γράφων).  Πηγή

Αυτό το ηχητικό μαζί με τις φωτογραφίες μιας άγνωστης κοπέλα μπροστά σε ηλεκτρικά μηχανήματα και μπομπίνες του περασμένου αιώνα αποτέλεσαν το έναυσμα της συγγραφή τους παρόντος αφιερώματος.

Li De La Russe

Παράλληλα με τις παραγωγές της για το BBC, η Derbyshire συνεργάστηκε, επίσης, ως ηχολήπτης με συνθέτες όπως ο Sir Peter Maxwell Davies ο Roberto Gerhard (επένδυσε με ηχητικά εφέ το «Anger of Achilles που κέρδισε το Prix Italia το 1965) και ο Γιάννης Χρήστου

Παρά το  Doctor Who, όμως, οι διευθυντές του Workshop είχαν χαρακτηρίσει τη μουσική της ως «πολύ προκλητική για 11χρονους» αλλά και «πολύ προχωρημένη για το κοινό του BBC2». Έτσι, η Delia αναζήτησε άλλους τομείς όπου σκηνοθέτες, καλλιτέχνες και παραγωγοί θα είχαν μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης: σινεμά, θέατρο, εκδηλώσεις για πρωτότυπη ηλεκτρονική μουσική, μέχρι ποπ μουσική και avant garde psychedelia. Ενθάρρυνε με τη συμμετοχή της  τη δημιουργία των ιδιωτικών στούντιο ηλεκτρονικής μουσικής Unit Delta Plus, Kaleidophon και Electrophon και συνεργάστηκε με τον Peter Zinovieff [συνθέτη και εφευρέτη συνθεσάιζερ EMS-VCS3], τον David Vorhaus και τον συνεργάτη της στο Εργαστήρι, Brian Hodgson.

Αριστερά: Ο Peter Zinovieff Πηγή: delia-derbyshire.org | Δεξιά: Ο Dick Mills χειρίζεται ένα EMS VCS3 συνθεσάιζερ στο BBC Radiophonic Workshop reunion live at the Roundhouse in 2009. Πηγή: Kevan Davis, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

Με τους δύο τελευταίους θα αποτελέσουν τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος White Noise Ο πρώτος τους δίσκος, Electric Storm αν και δεν εκτιμήθηκε όσο έπρεπε στην εποχή του (ακουστικά βρισκόταν πολύ μπροστά), σήμερα θεωρείται σημείο αναφοράς στην ηλεκτρονική μουσική.

Πολλές από τις ηχογραφήσεις της στα τέλη του ‘60 της υπέγραφε με το ψευδώνυμο Li De La Russe που είναι αναγραμματισμός του ονόματός της με αναφορά στα πυκνά της μαλλιά. Ένα χαρακτηριστικό κομμάτι της εποχής είναι το Way Out (1969) που αργότερα θα χρησιμοποιηθεί ως μουσικό θέμα της σειράς επιστημονικής φαντασίας το ITV The Tomorrow People.

Επίλογος

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η Derbyshire απογοητεύτηκε από το διαφαινόμενο μέλλον της ηλεκτρονικής μουσικής, παραιτήθηκε από το Ραδιοφωνικό Εργαστήρι του BBC και σταδιακά αποσύρθηκε από την επαγγελματική ενασχόληση της με τη μουσική δημιουργία. Στο μουσικό “μεσαίωνα” της, εργάστηκε σε βιβλιοπωλείο, σε γκαλερί τέχνης, σε μουσείο και ως χειριστής ραδιοεπικοινωνιών σε μια εταιρεία αγωγών αερίου. Έκανε έναν αποτυχημένο γάμο το 1974. Το 1980 αγόρασε ένα σπίτι στο Northampton της Αγγλίας και συμβίωσε σε αυτό με τον σύντροφό της Clive Blackburn ως το τέλος της ζωής της.

Μολονότι τα τελευταία χρόνια της ζωής της, λόγω του χρόνιου αλκοολισμού, χαρακτηρίζονται ως χαοτικά, το 2001 αποφάσισε να επανέλθει μέσω της συνεργασίας της με τον μουσικό Peter Kember Ο γνωστός και ως Sonic Boom καλλιτέχνης, αν και από νεότερη γενιά μοιραζόταν τις μουσικές αναζητήσεις και το όραμα του Peter Zinovieff από τη δεκαετία του ‘60. Έτσι, η Delia συμμετείχε στο πρότζεκτ Experimental Audio Research για τη δημιουργία του κομματιού Synchrondipity Machine (an unfinished dream) Η συνεργασία, όμως, θα μείνει ανολοκλήρωτη καθώς η Delia θα αποβιώσει στο Northampton της Αγγλίας, στις 3 Ιουλίου 2001, λόγω νεφρικής ανεπάρκειας.

Ο απόηχος της Delia Derbyshire

Η μουσική και οι παραγωγές της έχουν επηρεάσει μουσικούς όπως των Aphex Twin –  the Chemical Brothers –  τον Paul Hartnoll από τους Orbital και τις τελευταίες δεκαετίες το ενδιαφέρον για την πρωτοποριακή μουσική της παραμένει αμείωτο και αναζωπυρώνεται.

Μετά το θάνατό της, ο σύντροφός της Clive Blackburn βρήκε στη σοφίτα της 267 μαγνητοταινίες και χιλιάδες χειρόγραφα που πήρε μαζί της σε χαρτόκουτα όταν έφυγε από το BBC το 1973. H ταξινόμηση των “attic tapes ” όπως επικράτησε να λέγονται, παραμένει ανολοκλήρωτη καθώς οι ταινίες ήταν ανακατεμένες και οι αυτοκόλλητες ετικέτες είχαν ξεκολλήσει. Μετά από μια αρχική ταξινόμηση τους από τον Mark Ayres του BBC το 2007, δόθηκαν με μόνιμο δανεισμό στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Σχεδόν όλες οι ταινίες ψηφιοποιήθηκαν από τους Louis Niebur και David Butler, αλλά καμία από τις μουσικές δεν έχει δημοσιευτεί λόγω επιπλοκών με τα πνευματικά δικαιώματα. Σήμερα, είναι προσβάσιμες, κατόπιν ραντεβού,  στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ.

Καθώς η ιστορία της γίνεται σταδιακά όλο και πιο γνωστή, μόλις, πρόσφατα άρχισαν να αποδίδονται τιμές στη μνήμη της:

– Έτσι, η γενέτειρά της το Κόβεντρι ονόμασε έναν δρόμο, το Νοέμβριο του 2016, ως «Derbyshire Way».
– Μια μπλε πινακίδα τοποθετήθηκε στο πρώην σπίτι της στο Coventry, στις 15 Ιουνίου 2017 ως μέρος μιας πρωτοβουλίας του BBC.
– Στις 20 Νοεμβρίου 2017, αναγορεύθηκε μετά θάνατον επίτιμη διδάκτωρ για τις πρωτοποριακές συνεισφορές της στην ηλεκτρονική μουσική, από το Πανεπιστήμιο του Coventry.

Πηγές :

Πέρα από τα διάφορα άρθρα στον μουσικό και μη Τύπο, σήμερα υπάρχουν sites αφιερωμένα στη συστηματική παρουσίαση του μουσικού της έργου, αποτελώντας ακόμα ένα πολύτιμο μέσο που διατηρεί τη μνήμη αυτής της πρωτοπόρου δημιουργού στη νέα χιλιετία:

Η επίσημη σελίδα για τη Delia Derbyshire: http://delia-derbyshire.org/index.php

To Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Delia Derbyshire Day (DD Day) με σκοπό την οργάνωση εκδηλώσεων για την Delia Derbyshire, με επίκεντρο το Αρχείο της εδρεύει στη βιβλιοθήκη John Rylands, Μάντσεστερ.

Ανεπίσημη σελίδα με πλούσιο και κατηγοριοποιημένο υλικό από τον «Martin Guy»: http://delia-derbyshire.net/

To Wikidelia.net επίσης από τον «Martin Guy»: https://wikidelia.net/

Η αφιερωμένη σελίδα του BBChttps://www.bbc.com/historyofthebbc/100-voices/pioneering-women/women-of-the-workshop/delia-derbyshire

Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει και στα παρακάτω άρθρα του openculture.com που οι σύνδεσμοι του αποτέλεσαν και το έναυσμα του παρόντος αφιερώματος 1234

Και στη σελίδα του effectrode.com όπου υπάρχει πλήρης περιγραφή του εξοπλισμού και της τεχνικής.

Και, τέλος, στα άρθρα της Wikipedia, ειδικά, αυτό που αναφέρεται στη Delia.

Συγκεκριμένα ντοκιμαντέρ και αφιερώματα που έκαναν γνωστή τη μουσική και τη ζωή της:

2009: “The Delian Mode ” της Καναδής Kara Blake
2010: BBC Radio 4 documentary, “Sculptress of Sound ”. Ακούστε το και εδώ
2020: To ντοκιμαντέρ Delia Derbyshire: The Myths And The Legendary Tapes (2017) της Caroline Katz συμμετείχε στο BFI London Film Festival. Έκτοτε επεκτάθηκε σε κανονικού μήκους ταινία που έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2020.

Δημοσιεύθηκε πρώτη φορά 18/01/2021, στο enfo.gr | https://enfo.gr/ar9189

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.